17:59
April 16,  2014   
Vliegles 25: Navigeren en noodlandingen
25 juni 2005
Vanmorgen heb ik heerlijk uitgeslapen, maar toen ik naar buiten keek werd ik niet echt vrolijk: regen en een behoorlijk lage wolkenbasis. Dus meteen de computer aanzetten, en hopen dat er een weersverbetering in zit.

De TAF van Eelde voorspeld dat de bewolking vanaf 14:00 locale tijd op zal trekken naar 3-4000 voet en dat het wolkendek ook nog wat gaat openbreken. Oké, er zit dus een kans in dat mijn les welke om 2 uur gepland staat gewoon door kan gaan.

Bij Aero Noord aangekomen zie ik George net terug komen met een andere leerling, en wanneer zij de debriefing gaan doen roept George mij erbij. Interessant, dit heb ik nog niet eerder meegemaakt en ik ben dan ook benieuwd wat zij gedaan hebben (en ik dus naar alle waarschijnlijk ook zal gaan doen). Ik heb al zo'n gevoel wat het onderwerp is, en ja hoor: noodlandingen. Wanneer George een aantal dingetjes van zijn vlucht de revue laat passeren, blijkt dat mijn voorganger ongeveer net zo'n les heeft gehad als ik vorige week, en ik ben eigenlijk wel blij dat ik er even bij mag zitten (meteen even een goede gedetailleerde opfrissing).

Wanneer ik even later in de crewroom een bakje koffie nuttig, vraagt George of ik nog even een navigatieplannetje in elkaar wil draaien. Aangezien in navigeren toch wel ERG leuk vind, vraag ik maar meteen waar hij naar toe wil. Even op en neer naar vliegveld Drachten is de opdracht. 10 minuutjes later heb ik het plan klaar, dan de PH-VSN op-checken en van peut voorzien en daarna onder redelijke pittige crosswind-omstandigheden gestart van runway 10 (de wind is 010/10, dus stevige bries precies haaks op de baan). Circuit uit, afslag Pesse opzoeken, en kompaskoersje 335 gaan sturen op een hoogte van 2000 voet. Een paar minuutjes later moeten we zakken naar 1700 voet omdat de wolkenbasis lager wordt, weer even later moeten we zelfs onderuit naar 1500 voet.

George vraagt me ondertussen honderduit over namen van plaatsen, kanalen en riviertjes en af en toe moet ik wat dingen op de kaart aanwijzen. Er is wel een grappig moment wanneer George me vraagt een kanaaltje aan te wijzen op de kaart, en ik antwoord zonder ook maar op de kaart te kijken dat die er niet op staat (ik had de route nog in mijn hoofd van twee weken geleden en WIST dat er op de kaart geen kanaal liep). George is toch wel enigzins verbaasd en probeert nog even op de kaart te zien of dat watertje er echt niet op staat, uiteindelijk kan hij hem dus ook daadwerkelijk niet vinden.

Ondanks dat het zicht behoorlijk minder is dan tijdens de afgelopen navigatievluchten, gaat het navigeren me weer erg goed af. Het gevoel van hoe we zitten ten opzichte van de geplande track begint zich ook behoorlijk goed te ontwikkelen, af en toe kan ik zonder de kaart te gebruiken al vertellen dat we er 100 meter links of rechts naast zitten.
Even later krijg ik Drachten in zicht, waarop George mij vraagt uit te leggen WAAROM ik denk dat het Drachten is. Ik vertel George dat ik recht vooruit de grote afslag zie, even links van ons zie ik Beemsterzwaag en net rechts van de weg ligt een klein dorpje net oost van de weg Oosterwolde-Drachten. George wijst me daarnaast nog even over twee meertjes welke noord van Drachten liggen, waarvan de contouren mooi overeenkomen met die van de meertjes op de vliegkaart. De 'kunst' is dan ook om je niet te beperken tot het doen van aannames op basis van slechts één kenmerk, maar om vooral te kijken naar de COMBINATIE van verschillende kenmerken in jouw directe omgeving. Gelukkig kan ik me hier vrij goed mee redden.

Wanneer ik boven het vliegveld Drachten (waar helemaal niets te doen is) weer op koersje 150 de baan passeer, trekt George het gas dicht: noodlanding dus! Met een vliegveld pal onder je ga je natuurlijk niet op zoek naar een weiland, dus ik draai met 65 knopen meteen linksom en kom wat hoog aan op het 1000 voet punt. Even downwind iets verlengen, daarna indraaien naar base en final (ondertussen de flaps telkens 1 standje bijzetten), en wanneer ik op 500 voet wil doorstarten zegt George gewoon door te blijven glijden. Uiteindelijk op zo'n 150 voet hoogte vindt George het genoeg, en vertelt me dan nu de doorstart maar te doen. Gaat allemaal prima dit keer, gelukkig is het niet zo'n rommeltje als vorige week. Erg leuk is om dus ook eens een noodlanding tot op lage hoogte door te zetten, geeft je toch weer een beter idee van waar je mee bezig bent!

Dan klimmen we weer naar 1500 voet op koersje 150, en het eerste stuk herhaalt zich het vragenvuurtje van George. Zonder mijn aandacht voor de koers en hoogte te laten verslappen beantwoord ik alles heel rustig. Eén keer twijfel ik even hoe ver we gevorderd zijn, maar door goed om me heen te bekijken en te vergelijken met de kaart, en ook het tijdstip af te zetten tegen het navigatieplan raak ik de twijfel binnen een halve minuut kwijt, ik weet weer precies waar we zitten.

Aangekomen in de buurt van Geeuwenbrug trekt George het gas weer dicht met de opmerking: "probeer nu maar eens een veldje te vinden". Eerst de neus optrekken om nog wat snelheid in hoogte om te zetten (we vliegen per slot van rekening op 'maar' 1500 voet), en gelijk met de wind mee op koers 180 gaan vliegen. Daarna op zoek naar een veldje, en ik merk meteen wat George met z'n opmerking bedoelt: links zie ik helemaal geen geschikt veldje, dus meteen naar rechts draaien om daar wat te zoeken. Er is geen veld in de windrichting, dat betekent dus een crosswind-veldje zoeken. Ik maak een keus, en hoewel ik er niet helemaal gerust op ben plan ik de daalvlucht naar dat veld.
Op base aangekomen ligt het veld rechts van me, en zie ik 'tot mijn schrik' dat we dat veldje niet gaan halen. Ik kijk meteen naar links en zie nog twee veldjes binnen bereik. Ik bedenk me niet, en stuur meteen linksom naar één van die veldjes. We zitten dan al iets onder de 500 voet, dus meteen weer doorstarten. George vertelt me tijdens het uitklimmen dat het een goede beslissing was om op het laatste moment toch naar links te draaien "nood breekt wet, en een betere optie had je niet meer". George laat me een klimmende bocht naar het noorden draaien en vertelt dat hij op hetzelfde punt nog eens een noodlanding wil inzetten.

Blijkbaar heb ik dus meteen al een verkeerde beslissing genomen, een veldje over het hoofd gezien of zoiets. Even later komen we weer op dat punt, en het gas gaat er weer af. Zelfde verhaal, hoogte winnen en koers verleggen, maar nu kijk ik toch eens of ik links niet een veldje heb gemist. Ja hoor: nu zie ik daar inderdaad een serie veldjes naast elkaar liggen, weliswaar zijn ze niet erg breed maar net lang genoeg om een kist in nood neer te zetten. Rest van de glijvlucht en procedure gaan heel behoorlijk, ik kom misschien ietsjes te hoog aan, maar het zou allemaal wel gehaald gaan worden. Uitklimmen en weer op 1500 voet koersje 150 gaan vliegen is de opdracht.

Even later gaat het gas er al wéér vanaf: dit keer is er links absoluut geen beschikbaar veldje en ik verleg m'n blik snel naar rechts. Aan die kant kan ik eigenlijk maar één goed veldje vinden (meer heb je er ook niet nodig), deze ligt tegen de noordkant van een dorpje aan, hetgeen inhoudt dat m'n final over dat dorpje komt te liggen. Gelukkig is een redelijke vrij invlieg-zone, dus op naar dat veldje maar. Ook dit keer kom ik een beetje hoog op final aan, maar het zou wederom goed gelukt zijn.

Dan weer even klimmen naar 2000 voet richting de VAM. Eventjes zie ik Hoogeveen voor Beilen aan, maar al snel kom ik erachter dat het toch echt Hoogeveen is. Dan even een klein experimentje om een vraag welke ik tijdens de reis naar Drachten al gesteld had: hoeveel hoogte verlies je al glijdend wanneer je een 360 doet met 30-graden helling? Uitkomst van het experiment: bijna 700 voet. Handig om te weten ingeval je een echte noodlanding moet maken en je een veldje vlak onder je ziet liggen: weet je tenminste of je een 360-er kunt doen of niet.

Via de VAM terug naar het veld voor nog twee crosswind-landingen. De eerste wil ik te perfect doen, waardoor het juist niet helemaal mooi loopt. Het blijft wel veilig, maar ik kom een beetje traverseren aan dek. Een keurig circuitje is wat volgt, en de tweede crosswind-landing is gelukkig wel weer heel netjes. Gek toch, elke keer merk ik dat de eerste crosswind-landing wat stroef loopt, de landingen die er dan op volgen zijn altijd een stuk beter. Moet ik toch eens over nadenken hoe dat komt, en hoe dat te voorkomen is.

De debriefing is kort: netjes gevlogen en genavigeerd, noodlandingen gingen goed ondanks dat ze allemaal vanaf 1500 voet werden uitgevoerd (en je dus veel sneller moest handelen terwijl je ook nog eens minder tijd had om een veld te kiezen), eerste crosswind-landing had beter gekund.
Dit komt overeen met mijn gevoel, dus nog even 1 uur 20 bijschrijven in mijn logboek en daarna nog met Wouter en zijn vriendin op het terras een colaatje gedronken. Wouter is één van de mensen die tegelijk met mij de instapcursus hebben gedaan, en we hadden elkaar sindsdien eigenlijk nog maar een paar keer heel kort even gesproken. Hij staat kort voor zijn eerste solo, en wilde nog even weten wat voor spulletjes hij straks in zijn verdere opleiding zoal nodig had.

Nog even een half uurtje over en weer wat ervaringen uitgewisseld, en toen was het weer tijd om naar huis te gaan. Met de terugkerende bezoekers van de TT was het behoorlijk druk op de weg, maar ja, omdat ik zelf ook een motor-rijder ben en dus ook geniet van motoren die je inhalen, vond ik dit keer helemaal niet erg om een kwartiertje langer onderweg te zijn.

Volgende weekeinde de volgende les, eerst mezelf maar eens helemaal storten op de 3 examens die dinsdag gedaan moeten worden. Wish me luck!
Reakties
Toevoegen
Guus  - Succes !   |195.85.172.xxx |25-06-2005 17:43
Heeeel veel succes a.s. Dinsdag Marcel!

Oefen maar veel! Op mijn site zijn vele oefenvragen te vinden, dat weet je he?
www.poorte.nl


Ja, het voor mij ook weer een leuke dag. Onverwacht samen met Arie van Rees een rondje gemaakt met de PH-CAN.
Hij is PPL-er, maar had dit jaar nog maar 2x gevlogen. Nu dus voor de 3e keer en hij vond het wel fijn om een 'geoefend' vlieger mee te nemen --ahum---.

Dit keer geen enkele noodlanding geoefend, maar lekker genieten van het uitzicht. Leuk, leuk, leuk. Inderdaad in de buurt van Meppel.
foto's te zien op mijn site.
Crosswind vonden wij vandaag ook wel lastig. Alles ging goed natuurlijk, maar je hebt wel zoiets van 'het kan beter'.

Vliegen in de PH-CAN had ik al lang niet gedaan; sinds m'n eerste solo al niet meer.

Jij naar Drachten. Nu geen enorme turbulentie? Die GPS durf je niet meer mee te nemen? Juist bij je noodlandingen zou het misschien wel aardig zijn om de hoogte's erbij te zien...

Vandaag geen terras gezamenlijk...
martijn   |80.126.39.xxx |26-06-2005 02:35
Succes met leren en de examens!

Wouter   |82.74.44.xxx |27-06-2005 10:47
Dit is dus de Wouter waar Marcel een colaatje mee gedronken heeft.

Erg leuk om de ervaringen van een collega-student te volgen.

We zien elkaar wel weer!
Gr. Wouter.
Lees verder/reageer
Naam:
E-mail:
 
Website:
Onderwerp:
UBBCode:
[b] [i] [u] [url] [quote] [code] [img] 
 
 
:angry::0:confused::cheer:B):evil::silly::dry::lol::kiss::D:pinch::(:shock::X:side::):P:unsure::woohoo::huh::whistle:;):s
:!::?::idea::arrow:
 
Voer de anti-spam code in die in het plaatje staat.
 
< Vorige   Volgende >
Home arrow Mijn vlieglessen arrow Vliegles 25: Navigeren en noodlandingen