|
Vorig weekend zat ik alweer in Engeland, dus kon ik pas vandaag voor het eerst weer vliegen op mijn eigen kistje.
De weersberichten zijn goed, wel een stevig windje maar die staat gelukkig redelijk recht op de baan. Ik zal dus niet meteen met behoorlijke crosswind te maken krijgen, en dat is wel zo prettig; beter is om die ervaring langzaam op te bouwen, en niet meteen in diepe te springen.
Even na elven was ik vanmorgen op het veld, voorzien van het nodige gereedschap: ik wilde vooraf de spats van de wielen halen. Die dingen kunnen in nat gras behoorlijk wat gras en modder verzamelen, en zeker als de spats zo laag over de grond gaan als bij m'n Europa leveren ze in het gras behoorlijk wat extra weerstand op.
Voorlopig doe ik dus het zonder die stroomlijn-kappen, die naar verluid zo'n 5 knopen snelheidsvoordeel op zouden moeten leveren wanneer wel geinstalleerd.
Jan Bouwmeester kwam meteen na mij ook de hangar binnen wandelen. Hij wilde het interieur van m'n kist graag even bekijken, de buitenkant had hij al eerder gezien. Jan doet vanmiddag een reclamesleepvlucht van zo'n 3 uur, dus hij had in no-time de PH-JBF naar buiten geduwd en was hij alweer vertrokken.
Toen ik de wielkappen er bijna afhad kwam Guus Poorte binnen. Veel praten over m'n kistje natuurlijk, Guus wilde van alles weten en was erg belangstellend in alles. Nadat de laatste wielkap eraf was (ja Hans, ook de beugels zijn eraf ;-) ) hebben we samen even een bakkie koffie genomen, en daarna de G-BWON naar buiten geduwd voor het volgende 'klusje': een kleine wijziging aanbrengen in één van de software-parameters van de constant speed controller. Een paar minuten later was dit gedaan en getest.
Na nog een bakkie koffie was het tijd om te gaan vliegen. Guus had wel zin om mee te gaan, dus heb ik het plan opgevat om even op en neer naar Lemelerveld te gaan.
Een paar minuten later in take-off van de 28, om bij een indicated speed van 90 knopen met ongeveer 700 voet per minuut circuithoogte te bereiken. Na verlaten van het circuit de controller in CRUISE-mode, en in die mode met een tikkie extra vermogen met zo'n 500 fpm naar 1300 voet, en koers gezet richting Lemelerveld. Guus leek redelijk onder de indruk te zijn van deze klimprestaties...
Een kleine 12 minuten en een korte 'stuur-beurt van Guus om hem even te laten voelen' later draai ik even een rondje boven m'n huis, maar zie Jet niet buiten lopen. Vervolgens weer noordwaarts om met zo'n 15 knopen tegenwind ruim een kwartiertje later Hoogeveen alweer te passeren, om daarna het circuit in te duiken voor een full-stop.
Ik besluit om de downwind-configuratie te selecteren voordat ik downwind opvlieg om de 'werkdruk' op downwind te reduceren, achteraf gezien had het ook makkelijk op downwind gekund. Het gevoel, de klik, met m'n kist was meteen weer aanwezig, super om dat na 2 weken te opnieuw te constateren!
Downwind verleng ik een klein stukje, wederom met als doel wat extra tijd voor mezelf te creëren op base/final. Final vlieg ik met vrij hoge snelheid, ruim 75 knopen, en nadat ik de hondehokken vrij hoog passeer (ruim 50 voet schat ik), haal ik het gas vrijwel helemaal terug en laat de neus wat zakken terwijl ik de overtollige snelheid eruit haal.
De overgang naar de flare verloopt heel erg mooi, en precies in de stallwarning maakt de G-BWON voor de tweede keer kennis met het landen op Hoogeveen, dit keer echt boterzacht. Wat mij aan deze landing in het bijzonder beviel, is dat ik de kist ondanks het erg hoog passeren van de baandrempel al voor we bij het restaurant zijn de baan kan afdraaien. We hebben dus nog steeds een vrij kort stukkie landingsbaan nodig gehad!
Nu een paar uur na de vlucht heb ik nog steeds dat lekkere gevoel dat ik meteen na de eerste kennismaking met m'n kistje had. Ik kan niet wachten om snel weer een stukkie te gaan vliegen...
|
Vluchten 2008 
