|
Jet was nog niet met mij meegeweest in de G-BWON, en we hadden het plan opgevat om gisteren een stukje te vliegen. Omdat het vliegweer gisteren minimaal was, hebben we besloten het plan naar vandaag door te schuiven.
 Dat bleek een uitstekend besluit, want rond de middag klaarde het weer langzaam maar zeker op wat resulteerde in werkelijk prachtig en rustig vliegweer halverwege de middag. Nadat ik de Europa Tri-Gear had opgechecked stapten we in, en even later konden we richting de 28 om de runup checks te doen. Daar aangekomen heeft Guus net z'n checks gedaan en gaat solo in take-off nadat we even naar elkaar gezwaaid hebben.
Even later lijnen wij op, en zetten koers richting Lemmer nadat we heb circuit verlaten. Voor Jet is het wel even spannend om te ondervinden of ze tegen de bewegingen van de G-BWON kan (een Europa is nou eenmaal een stuk gevoeliger voor luchtbewegingen dan een Cessna 152 of 172). De eerste 10 minuten moet ze even wennen, maar na het passeren van Steenwijk gaat het een stuk beter, en kan ze ook werkelijk genieten. We kunnen gerust concluderen dat we een perfecte dag hebben uitgekozen voor Jet's eerste kennismaking met mijn kist: zelfs op ruim 2000 voet hoogte stond er zo goed als geen wind, de enige luchtbewegingen waar me mee te maken kregen was het beetje thermiek dat links en rechts aanwezig was.
Bij Lemmer verleg ik de koers naar Harlingen, en even later gaat een prachtige wereld voor ons open: de hoeveelheid bewolking neemt sterk af, de wolkenbasis ligt ineens een stuk hoger en het vliegzicht is ineens fenomenaal. Met het mooie zonnetje erbij levert dat prachtige vergezichten op:
Bij Harlingen aangekomen is het tijd om te klimmen naar 3300 voet, om ten westen van de westelijke corridor voor Ameland een mooi stuk boven de bijna drooggevallen Waddenzee te vliegen. We komen boven de Noordzee door 'tussen' Terschelling en Ameland door te vliegen, en draaien dan oostwaarts om langs de noordzijde van Ameland richting Schiermonnikoog te vliegen. Daar aangekomen draaien we dan naar het ZZW, en zodra de kust nadert zet ik een daalvlucht in naar 2300 voet om onder de wolken te kunnen blijven die boven het vasteland hangen.
Bij het passeren van Dokkum geef ik de controls even aan Jet omdat ze wel eens wil voelen hoe mijn kist vliegt. Al gauw krijg ik de controls terug, waarna we ons opmaken voor het laatste stuk van vandaag: via Oostermeer, een klein dorpje ten noordwesten van Drachten, koersen we richting Heerenveen om daarna Hoogeveen weer op te zoeken.
Nadat ik me had afgemeld bij Dutch Mil en via de radio contact had gezocht bij Hoogeveen Radio verneem ik dat de baanrichting inmiddels is gedraaid. Het circuit is dan snel bereikt, en vlak voordat ik naar base draai hoor ik de "Zoef" (de PH-ZZF, de kist van de para's) melden dat hij downwind opdraait. Deze parakist vliegt behoorlijk snel, dus als ik "final for a full-stop" meld zit de "Zoef" al vrij kort achter me. Ik besluit maar via de radio te melden dat ik een longfield landing ga doen, in de hoop dat ik hiermee voldoende marge maak voor de "Zoef", zodat die ook een normale landing kan doen (hetgeen uitstekend lukt).
Na een boterzachte landing met touchdown (nadat de stallwarning al even stond te jengelen) berg ik mijn Europa weer op in z'n hok, om vervolgens richting de havendienst te gaan voor het betalen van het verschuldigde landingsgeld. Daarna nemen we op het zonnige terras nog even een hapje en een drankje, om vervolgens weer huiswaarts te gaan.
We kunnen niet anders concluderen dan dat Jet's eerste vluchtje in de G-BWON een succes is geweest. De eerste 10 minuten moest ze even wennen, daarna heeft ze samen met mij volop kunnen genieten van een werkelijk fantastische vlucht onder sublieme weersomstandigheden. Met zo'n relatief lange vlucht heeft mijn logboek trouwens ook niets te klagen gehad vandaag ;)
|
.
)
). 
Vluchten 2009 
