|
Yeehaaaa, het zit erop! Twee weken geleden kon er niet gevlogen worden, maar vanmiddag ging het feest gelukkig wel door...
Met de mondelinge deel en bespreking van de vluchtvoorbereiding van een vlucht naar Lille in Frankrijk al achter de rug, hoefde er vandaag 'alleen' nog even gevlogen te worden om het PPL examen compleet te maken. De afspraak met Gerrit Jacobs was gemaakt voor 2 uur, even na tweeen arriveert Gerrit bij Aero Noord met de woorden 'waarom draait die prop nog niet?  ' en de sfeer was meteen gezet. Na een bakkie koffie vertelt Gerrit mij de walk-around te gaan doen, dus spullen bij elkaar pakken en beginnen aan de laatste 'horde'. Tijdens de walk-around komt er maar 1 vraagje (wat is dat voor ding? - shimmy dampener) en wanneer ik de pitot-buis controleer merk ik wat water in de opening wat achtergebleven was van een flinke schoonmaakbeurt welke de PH-TGD had gekregen. Ik controleer even het gaatje wat bedoeld is water uit die buis af te voeren, die lijkt dus dicht te zitten. Even melden aan Gerrit, en na overleg even doorgeprikt met een paperclip en we kunnen op pad. Eerst het stuk navigeren: vanaf de VAM had ik in opdracht van Gerrit een plan uitgezet naar een splitsing van wegen net ten zuiden van Winschoten, vervolgens naar het zweefvliegveld bij Vollenhove en dan weer terug naar Hoogeveen. Ondanks af en toe behoorlijke thermiekbellen kan ik de hoogte heel fatsoenlijk vasthouden, maar ik merk vrijwel meteen dat de windopgaaf van de Low Level Forecast niet lijkt te kloppen. Ik meld mijn bevinding aan Gerrit, met daarbij de opmerking dat ik de heading iets noordelijker ga houden om hiervoor te compenseren. Dit bleek een juiste beslissing te zijn, want vanaf dat moment volg ik keurig de geplande track. Tijdstippen kloppen aardig goed ondanks de andere dan verwachte wind, en even later komen we 1 minuutje later dan gepland bij het eerste keerpunt. Koers verleggen naar heading 240, tijdstip noteren en we gaan weer verder met rustig 'tijd en koers' vliegen. Na een aantal minuten vraagt Gerrit of hij de kaart even mag vasthouden. Meteen wordt duidelijk wat de bedoeling is: uitwijken vanaf de snelweg ten noorden van Beilen naar Slagharen. Hij geeft me de kaart terug, neemt op eigen initiatief de controls en geeft me hiermee de ruimte om me even helemaal op de nieuwe track te concentreren. Met de liniaal een lijntje trekken, track opmeten met de windprotactor (niet echt nodig, maar ik vond het verstandig om het toch even te doen omdat de bovenwind niet helemaal klopt met de opgaaf), daarna de heading opmeten en bepalen hoelang we er over zullen gaan doen. Om 15:26 start de uitwijk hetgeen ons volgens de berekening om 15:40 boven Slagharen zou moeten brengen. Leuk van deze uitwijk is dat we net ten oosten EHHO passeren en terwijl we dit doen komt een sleper met zwever ongeveer 1000 voet onder ons door, een prachtig gezicht. Na een paar minuutjes vraagt Gerrit waar Slagharen ligt, en probeert me nog even op een dwaalspoor te brengen door te zeggen dat mijn aanwijzing niet klopt, en dat ik Dedemsvaart aanwees. Ik laat me niet van de wijs brengen, en vertel hem dat Dedemsvaart een paar kilometer verder westelijk ligt. Blijkbaar gelooft hij me toch niet helemaal, want hij neemt de kaart in handen om het te controleren. Een paar seconden later is Gerrit het met me eens, en als hij ook ziet dat we exact op het berekende tijdstip boven Slagharen zullen hangen, krijg ik de opdracht om om te keren naar het noorden en te klimmen naar 2000 voet. Na het wederom passeren van vliegveld Hoogeveen volgen de steile bochten (links- en rechtsom). Deze lopen een beetje slordig omdat ik twee keer wat helling aan het minderen ben, maar de hoogte vasthouden liep wel goed. Daarna een keurig uitgevoerde full stall, gevolgd door een stall in landingsconfiguratie. Deze laatste loopt ietsje minder, maar was wel voldoende. Vrijwel meteen daarna trekt Gerrit het gas dicht, noodlandings-simulatie! Op zich was deze niet zo best uitgevoerd (duurde wat lang voordat ik een veldje gekozen had, ook het glijden er naar toe ging niet zo overtuigend. Desondanks komen we qua hoogte wel goed uit. Ik moet maar zo denken: niet de uitvoering telt, maar het resultaat.  Na het uitklimmen trekt Gerrit nogmaals het gas dicht: motorstoring in de start. Weer wat twijfel over waar ik de kist neer moet zetten, maar het lukt uiteindelijk dan toch. Daarna terug naar het veld. We doen eerst een normale landing, dan een flapless, gevolgd door een fullstop. De eerste twee landingen lopen op zich goed, hoewel het circuitwerk een beetje slordig was (mede vanwege wat plaatsen in het circuit waar wat thermiek zat, wat het een beetje lastig maakte netjes ce circuithoogte te houden). Na het doorstarten volgend op de flapless landing komen de felicitaties al mijn kant op, en net als tijdens het RPL-examen vraagt Gerrit de laatste landing te mogen doen. Ook nu geen bezwaar van mijn kant natuurlijk! Het was dus een examen van twee gezichten: het navigeren ging echt perfect, het bovenwerk en circuitvliegen was wat slordig. Desondanks was dat slordige deel volgens Gerrit ruim binnen de marges, dus mijn dag kan niet meer kapot! Natuurlijk ontbrak het gebak niet, en vanavond vieren we het nog eens dunnetjes over 
|
Beste Marcel, van harte met je PPL-brevet! Natuurlijk ging je hier voor slagen, het thermische weer maakt het bochtenwerk ook niet makkelijker en noodlandingen heten niet voor niets zo. Gisteren vertelde Joop dat ik toch ook wel aan het examen toe was dus nu weer even snel de boel opfrissen en er voor gaan!
Helaas dus...
PPL examen 
