Yo, eindelijk kan ik een streep zetten onder mijn PPL-opleiding. Het is dus klaar, uit en over! Afsluitende opgave was de 150 mijls overland, deze heb ik dus vandaag gevlogen.
Voordat ik met het verhaal begin, wil ik allereerst Gerard van Hattem feliciteren met zijn eerste solo! Geweldig gedaan man, hou het tempo erin zo! Dan weer terug naar mijn story. Zoals gisteren al gemeld had ik het plan om vandaag aan de laatste afgifte-eis voor het internationaal erkende JAA-PPL brevet te voldoen: de zg. 'qualifying cross-country', een vlucht vanaf eigen veld naar twee andere velden waarbij een totale afstand van tenminste 150 zeemijlen moet worden overbrugd. Ik had ook al gemeld dat ik Ameland en Lelystad aan zou doen. Vanmorgen al vroeg wakker, dus m'n nest uit, onder de pomp en de windgegevens toevoegen aan de navigatieplannen. Daarna mooi vroeg naar Hoogeveen want de PH-TGD zou om 15:30 weer voor een ander beschikbaar moeten zijn, dus moest ik niet al te laat vertrekken. Gelukkig (!) bleek het rooster gewijzigd te zijn, ik had de kist tot 5 uur tot mijn beschikking! Dus eerst maar even rustig de tijd genomen om de spullen in de kist te organiseren, en natuurlijk ontbraken een paar bakjes koffie ook niet. Na de dagelijkse inspectie loop ik Guus Poorte tegen het lijf; hij staat op het punt te vertrekken naar Ameland dus we spreken af om op Ameland maar even bij te kletsen. Een paar minuten na Guus ga ook ik vanaf de 10 in take-off en op een hoogte van 2000 voet tuf ik lekker relaxed naar het noorden. Het zicht is behoorlijk goed, niet al te veel last van thermiek, dus alle tijd om lekker te genieten. Ik volg dezelfde route als een paar weken geleden toen ik met Jet naar Ameland ben geweest, dus ik vloog over bekend terrein. Wanneer ik '2 mijl east' meld zie ik Guus op final 09 naar het veld komen. Even later volg ik dezelfde procedure en een keurige landing volgt. Ik parkeer de TGD naast de kist van Guus, en nadat het landingsoffer is gebracht drinken en babbelen we even gezellig bij. Guus heeft tijd zat, hij is namelijk van plan om even lekker op het strand en in het water te gaan vertoeven vandaag. Ik moet echter verder, want er staan nog 2 vluchten op het programma. Wanneer ik vanaf de 09 weer in take-off ga zie ik Guus en zijn zoon Niek wandelen, zij zwaaien zeer uitbundig naar me, dus dat moet ik even met vleugel-wiegen beantwoorden! Klimmen naar 2200 voet, meteen over naar Dutchmil, want ik ben van plan om de Leeuwarden CTR van noord naar zuid te kruisen. Toestemming krijg ik meteen, maar wel even met de opmerking om vrij te blijven van de Aerodrome Traffic Zone en de waarschuwing dat er zweefvliegen plaatsvindt. Oké, koersje wat westelijker houden, goed opletten op andere kisten, en na het passeren van EHLW weer terug naar het oosten om de geplande track op te pikken: 
Een heerlijk stukje vliegen over de Friese Meren volgt dan. Mooie uitzichten, veel watersport-activiteiten op elk meer, er was van alles te zien. Iets westelijk van Lemmer steek ik dan de Noordoostpolder in, en na het passeren van Emmeloord en de Ketelbrug meld ik me weer af bij Dutchmil en zak onderuit naar 1300 voet om onder de Amsterdam TMA te blijven. Transponder keurig op stand-by , en Lelystad via de radio oproepen. Loopt allemaal weer heel soepel met de radio vandaag, en even later draai ik van Sierra naar het veld. Baan 05 met rechterhand circuit is in gebruik, en even later maak ik dan mijn eerste solo-landing op een verharde baan. Ondanks de toch wat mindere ervaring met verharde banen liep deze eigenlijk best goed, het geeft in ieder geval een stukje extra zelfvertrouwen. Terwijl ik op het terras van het restaurant lekker geniet van de vele vliegbewegingen, versterk ik de inwendige mens even. Een uitsmijtertje en een paar colaatjes later besluit ik om ook op Lelystad een offer te brengen, om daarna aan het laatste stuk te beginnen. Lekker op mijn gemakkie controleer ik even of mijn brandstof-berekeningen kloppen door met de peilstok de nog aanwezige brandstof te meten. Blijkt allemaal volgens plan te zijn, dus Hoogeveen moet nog makkelijk te halen zijn. Na de runup-checks moet ik een behoorlijk tijdje wachten voor kisten die kort op elkaar een full-stop landing maken, en wanneer ik oplijn hoor ik de volgende kist alweer 'turning final' melden. Tijd zat om weg te komen, maar niet te lang wachten met vol vermogen geven dus. Beton acceleert een heel stuk sneller dan gras, dus even later ben ik alweer 'airborne'. Op dit laatste stuk heb ik de wind vol op de kop, dus de grondsnelheid is een stuk lager dan op de eerste twee benen van deze driehoek. Na het passeren van het Ketelmeer heb ik dan toch nog even wat extra werk om netjes de hoogte vast te houden (een paar flinke thermiek-bellen) maar na het passeren van Meppel wordt het weer rustiger. Na ongeveer 45 minuten bereik ik dan uiteindelijk daar waar het avontuur vandaag begonnen is: Hoogeveen. Een heerlijk dagje vliegen, eigenlijk alles liep zoals gepland. De landingen waren stuk voor stuk netjes, navigeren leverde nul komma nul problemen op, kletsen met Dutchmil ging prima en ook met de heren op EHAL en EHLE was het goed praten. Toch eigenlijk wel een raar gevoel: het besef dat de PPL-opleiding nu definitief afgesloten is. Het leren gaat natuurlijk door, maar de insteek om te gaan vliegen gaat wel veranderen doordat je niet de 'druk' van de opleiding meer hebt. Het plezier zal er echter geen centimeter minder om zijn! Er zijn nog plenty leuke dingen om te doen daarboven, maar eens kijken hoe we daar nu invulling aan gaan geven. Voor de foto's moet je nog even geduld hebben, even geen tijd nu... (invullen van de papieren en de hele hap opsturen naar IVW gaat nu even voor  ) klikkerdeklik!
(en nee Rob, niet verdwaald maar da's wel dudielijk als je tot hier gelezen hebt  - leuk stukje trouwens op jouw site , waardering!)
|
PPL examen 
:p 
