11:31
February 5, 2012
| Vliegles 10 |
| 19 februari 2005 | ||||||||||||||||||||||||
|
Toen ik vanmorgen naar buiten keek, wist ik absoluut niet of het
weer wel goed genoeg was om te gaan vliegen. De TAF en de METAR zagen
er ook een beetje somber uit, ongeveer zoals deze TAF (deze is niet die
van vanmorgen, maar het beeld is ongeveer hetzelfde, met dit verschil
dat de wolkenbasis vanmorgen 400 - 600 voet aangaf): ZCZC De weerslagradars op het internet ook nog even bekeken, deze wekten de indruk dat het wel wat zou kunnen worden, dus zwevend tussen hoop en twijfel richting EHHO gereden. Zoals altijd, eerst een bakkie leut. Terwijl we hiervan genoten ging het gesprek over "kan het wat worden, of laten we het overgaan?". We besloten toch maar te gaan, dus op naar de TGD voor de dagelijkse inspectie. Litertje olie en 25 litertjes peut erbij, en off-we-went. Eerst maar eens kijken hoe hoog de wolkenbasis nu precies zit, blijkt net onder de 1000 voet te zijn. Dan maar een gaatje in de bewolking zoeken. We vonden er vrij snel één in de buurt van Beilen, om daar te komen moeten we even tussen twee sneeuwbuitjes door vliegen. Vervolgens klimmen naar 3500 voet tussen de prachtige cumulus-bewolking door, af en toe een bochtje makend om uit de wolken te blijven. Het was de eerste keer dat ik dit meemaakte, en ik vond het echt fantastisch! Kijk maar eens naar deze foto (lijkt veel op hoe het eruit zag, alleen was bij ons alles echt helder wit), prachtig toch om zo tussen en boven de wolken te kachelen?  Voor vandaag stond het herhalen van de stall-trainingen op het programma (zie vorige posting) en de stall-training in landings-configuratie. Daarnaast is het de bedoeling een begin te maken met oefeningen voor 'spin-avoidance' (oftewel: hoe voorkom je dat je in een tolvlucht geraakt). De stall-oefeningen konden niet worden gedaan, daarvoor was er te veel bewolking onder ons. De eerste oefening voor 'spin-avoidance' bestond uit het leren slippen. Hierbij laat je de vleugel aan 1 kant laag hangen terwijl je juist de andere kant voeten geeft, waardoor je gewoon rechtdoor vliegt. Joop doet het een keer voor, daarna mag ik het eens proberen. Gedurende een minuutje of 5 ben ik hiermee wat aan het stoeien, en kom tot de conclusie dat het niet zo heel moeilijk is. Je moet alleen gevoel krijgen voor de mate waarin je tegengesteld voeten geeft en de mate van helling welke je aanrolt. Dan wordt het tijd om het circuit weer in te gaan. Dat wordt een daalvlucht van zo'n 2800 voet, aangezien we nog steeds op 3500 voet zitten. Terwijl we al cirkelend zakken door een gat in de bewolking net ten oosten van de VAM, vertelt Joop dat de slip-oefeningen zo dadelijk ook gebruikt gaat worden in de landingen, en geeft hierbij alvast wat uitleg. Aan de grond staat een knoopje of 5-7 wind uit richting 10; dat betekent dus dat de wind pal haaks staat op baan 10 welke in gebruik is. Invoegen in circuit verloopt vlekkeloos, maar vergis me een beetje in de rugwind op base: ik schiet daardoor wat door bij het indraaien naar final. Al slippend naderen we de baan, het spel met het 'beetje meer, beetje minder rechts voeten met linker-vleugel laag' valt me alleszins mee. Dan de eerste touchdown: het is maar goed dat er geen mensen staan te kijken, die hadden ongetwijfeld in een deuk gelegen van het lachen! Onder het motto van 'ok, ik sta aan de grond, dus klaar is kees' laat ik zowel rolroeren als voetenstuur gaan, om door te starten. Gevolg is een fantastische ervaring: wel eens met een motor bergafwaarts een serie hairpins genomen? Nou, dit leek er verdacht veel op! Voordat ik de kist weer in een normale rechte lijn heb, heb ik bijna de volle breedte van de baan gebruikt (tikkie overdreven natuurlijk) ZO MOET HET DUS NIET!!! Dus op naar de tweede poging: uitklimmen na de take-off en circuit volgen gaan nu wel goed. De slippende nadering gaat echt perfect. Maar eens kijken of de fout van de eerste T&G vermeden kan worden (links helling en rechts voeten houden na touchdown dus). Wanneer ik na de touchdown volgas geef, laat ik héél eventjes iets rechts voeten vieren, wat resulteert in een heel klein slingertje. Deze was veel beter dan de eerste, dus maar eens zien of we dit kunnen herhalen! Derde wordt een full-stop. Indraaien naar final en slippende nadering zijn beiden goed. Nu gaat het flaren niet helemaal perfect (kom wat hoog horizontaal), maar ik heb geduld (en een lange baan! :-) dus ik laat hem lekker langzaam naar beneden komen en maak een keurig zachte landing. Dit was gewoon een keurige crosswind-landing. Het was vandaag weer een hele leuke ervaring. Eerst lekker surfen tussen de wolken, daarna de eerste echte crosswind-landingen. Het bovenwerk gaat steeds beter. Ik heb doelbewust veel buiten gekeken waardoor ik gelijk veel 'netter' vloog, ondanks dat er vanwege de wolken bijna geen horizon te zien was. De crosswind-landingen waren een leuke uitdaging: de omschakeling van landen en doorgaan voor take-off vergen behoorlijk wat handelingen in korte tijd, terwijl je vanwege de zijwind ook nog eens veel aandacht buiten moet hebben. Vanwege het nieuwe element (slippen) verslapte de aandacht op de dingen die ik al vaker heb gedaan, maar dit zal door oefenen vanzelf beter worden. Toch heb ik geen enkele keer hulp gehad bij het landen, en deed ik ze dus allemaal zelf. Voelt goed! Wel moet ik bij crosswind-landingen de neiging onderdrukken om rolroer en voetenstuur te minderen tijdens de groundroll: door de lagere snelheid heb je juist méér roer-uitslag nodig om hetzelfde effect te behouden. Mijn logboek na deze les: Dual: 10 uur 40 minuten Solo: 0 uur 0 Starts: 17 Landingen: 17
|
||||||||||||||||||||||||
Ik had ook het geluk weer eens te mogen vliegen dit weekend en heb ook mogen stoeien met de crosswind. Dat vliegen boven de wolken lijkt me ook vreselijk gaaf!! helaas tot nu toe nog nooit het genoegen mogen hebben.| < Vorige | Volgende > |
|---|
Home 
Mijn vlieglessen Vliegles 10
Mijn vlieglessen Vliegles 10 
