10:52
February 5, 2012
| Vliegles 11 (vervolg 2) |
| 1 april 2005 | |
|
Prachtig weer vandaag, en de dag begon erg goed: bij de post zat een envelop van het CBR, en één van IVW. De uitslag van het theorie-examen Air Law & Operational Procedures is wederom (wat een geknoei met die examens!) herzien, de score is nu opgekrikt naar 81%. Als dit zo doorgaat eindig ik nog op 100%:-) De envelop van het IVW bevat m'n Medical Klasse II Certificaat, even een krabbeltje erop gezet zodat die geldig is, nu staat er niets meer in de weg van de eerte solo (behalve m'n eigen vliegen dan :-) ). Op EHHO aangekomen merk ik dat het 'zoemt' van de activiteiten: naast de zweefvliegers en de para's zijn er een behoorlijk aantal motorkisten actief, met ook behoorlijk wat kisten die Hoogeveen even met een bezoekje komen vereren. Tijdens m'n laatste landing van vandaag hangt er ook nog een heli te 'hooveren' boven de taxi-strook. Voor de les even bij de havenmeester gekeken hoe de wind vandaag staat, blijkt een knoopje of 11 te zijn ongeveer uit richting 140. Dat baan 10 in gebruik is was al duidelijk, de wind staat er een beetje cross op dus niet al te zware omstandigheden voor het landen. Tussen alle bedrijvigheid door zijn George (mijn instructeur voor vandaag) en ik om eventjes na drieën airborne met de PH-VSN, en toch wel een beetje tot mijn verrassing gaan we meteen het circuit uit richting Emmen. Onaangekondigd wil George toch wat standaard bovenwerk doen, en eigenlijk vind ik het prima aangezien het vanwege het weer al een hele tijd geleden is dat wat bovenwerk kon doen. We doen wat klim- en daalwerk met de nodige bochten, een aantal 360's links en rechts, en ook de glijvlucht komt weer eens aan bod. Het was vandaag voor het eerst dat ik de gevolgen van thermiek duidelijk kon merken: af en toe moest ik toch behoorlijk bijdrukken om niet te gaan klimmen - best verrassend welke krachten er bij thermiek tevoorschijn komen! Na een minuutje of 15 zet ik een daalvlucht in richting de VAM, en dan komt het circuit-werk. 'Joining the circuit' gaat netjes, maar wanneer ik de downwind checks doe dwaal ik toch weer een beetje richting de baan. Dit gebeurt me elke keer weer, maar gelukkig komt George erachter waardoor dit komt: tussen de verschillende handelingen op downwind houd ik de rest niet voldoende in de gaten omdat ik de handelingen zonder pauzes achter elkaar wil doen. Ik heb tijd genoeg, dus waarom zou ik geen korte pauzes inlassen? De hierop volgende landingen neem ik inderdaad korte pauzes om afstand tot de baan en richting in de gaten te houden, en voila, het gaat ineens perfect! Ik had me voorgenomen om vandaag extra goed te letten op het moment waarmee met afvangen wordt begonnen, en het ging nu een stuk beter dan vorige week. Na de 3e landing gaan we weer even het circuit uit, en na naar 1500 voet geklommen te zijn moet meteen ik het circuit weer in. Het joinen gaat deze keer perfect! We doen nog één Touch-and-Go en na de hierop volgende Full-Stop zit het er weer op voor vandaag. Het circuit vliegen gaat steeds netter: ik krijg steeds beter door hoe ik m'n aandacht moet verdelen, waardoor ik vandaag o.a. de vlieghoogte veel constanter op 700 voet had. Het probleem dat ik de laastse lessen steeds had (het opzij laten zetten door de wind) lijkt nu bijna opgelost: doordat ik vandaag echt veel meer om me heen heb gekeken (en een stuk minder op de instrumenten) had ik het nu meteen door wanneer ik opzij werd gezet, en kon dus direct corrigeren. Ik blijf het toch wel frappant vinden hoeveel beter je gaat vliegen als je buiten kijkt! Het glijpad volgen, voornamelijk afhankelijk van het inschatten van hoogte en afstand tot de baan, gaat erg goed. Bij de eerste twee landingen krijg ik nog instructies als bijv. "beetje vermogen erbij" of "100 toeren eraf", maar George heeft snel in de gaten dat dat niet (meer) nodig is, en laat ze daarna maar achterwege ;-). Ik wacht vandaag duidelijk langer voordat ik ga afvangen dan vorige week, en het komt nu in de buurt! Hoewel het moment van afvangen bij elke volgende landing beter werd, kan ik nog wel ietsje langer wachten. Het laten doodbloeden van de snelheid door hoogteroer gedoseerd steeds verder aan te trekken, waardoor de kist uiteindelijk doorzakt op de baan, wordt ook duidelijk beter, met als gevolg dat het vandaag allemaal keurig zachtige landingen waren. Oftewel, we komen er wel! Wat vandaag gewoon niet goed ging waren de handelingen bij het doorstarten direct na touch-down. Je moet dan cvv op koud zetten,, vol vermogen geven en de flaps terughalen naar 10 graden. Deze drie simpele handelingen waarvoor alle 'knoppen' dicht bij elkaar zitten vergden telkens teveel tijd, en om de één of andere duister reden deed ik ze telkens in een andere volgorde. Kortom, ik was op dit onderdeeltje echt slordig bezig! Volgende week zaterdag staat de volgende les op de agenda, tot dan! Mijn logboek na deze les: Dual: 14 uur 00 minuten Solo: 0 uur 0 Starts: 32 Landingen: 32 |
| < Vorige | Volgende > |
|---|
Home 
Mijn vlieglessen Vliegles 11 (vervolg 2)
Mijn vlieglessen Vliegles 11 (vervolg 2) 
