11:31
February 5,  2012   
Vliegles 11
26 februari 2005
Vandaag heb ik weer gevlogen met George op de PH-VSN. Tijdens de take-off hadden we een sneeuwbuitje, maar aangezien het 0-graden niveau "onder de grond" lag was dit niet gevaarlijk i.v.m. ijsafzetting op de vleugels en propellers. Was wel weer een leuke ervaring, zo zie je maar, elke les gebeurt er toch wat nieuws!

Eerst wat bovenwerk gedaan: klimmen, dalen, een aantal 360 graden bochten links- en rechtsom, de slow-flight (voor beschrijving zie hier), en vervolgens een aantal keren de stall-oefening met motorvermogen (zie hier). Alle oefeningen lopen lekker, mede doordat ik er weer extra op lette om vooral naar buiten te kijken, en de neusstanden goed in me op te nemen.

Vervolgens komt een nieuwe oefening: "entering the circuit". De bedoeling is hierbij om netjes onder een hoek van 90 graden richting downwind te vliegen, terwijl de hoogte op 700 voet gebracht wordt en de snelheid alvast teruggebracht wordt naar 80 knopen. Dit is natuurlijk al diverse keren gedaan, alleen nu komt het aspect erbij dat er op gelet wordt dat je het 'netjes' doet.

Na het indraaien naar downwind vergeet ik (alweer! moet ik toch eens beter op gaan letten...) op te sturen voor de wind, waardoor ik door de wind naar de baan wordt gedreven. Indraaien naar base en final gaat redelijk, en vervolgens kan ik weer een echte crosswind-landing uit gaan voeren. De wind komt 'ergens' uit richting 30 (variabel 360 - 60) met 8-12 knopen, dus er is sprake van serieuze crosswind omstandigheden. Ik neem me voor het foutje van de vorige les proberen te voorkomen, en dat lukt goed. Door de variaties in windsnelheid is het vandaag wel wat lastiger, maar ik had hier niet of nauwelijks problemen mee.

Meteen weer doorgestart voor de tweede poging. Ik laat me op downwind deze keer niet weer opzij zetten door de wind. De crosswind-landing die daarop volgt liep lekker, alleen begin ik wat laat af te vangen. Dit wordt door mezelf goed hersteld, en we gaan meteen weer in take-off.

Na de 200 voet checks begint George ineens over een "engine failure after take-off", en vraagt me wat de juiste aktie is. Ik zeg "bijdrukken en in glijstand brengen met 65 knopen" en voordat ik er erg in heb gooit George het gas dicht. Dus maar meteen de daad bij het woord voegen, en de kist zo smel mogelijk in glijstand brengen. Gaat prima, dus het gas kan er weer op om het circuit te vervolgen.

Op crosswind krijg ik tot mijn verrassing de opdracht "ga het circuit maar weer uit", dus ik ben beniewd wat er gaat volgen. Mijn gevoel zegt dat de oefening "entering the circuit" zal volgen, maar George laat me klimmen naar 2000 voet om me vervolgens zo ongeveer boven de baan en downwind een linker 360 graden bocht te laten draaien.
Daarna wordt koers gezet richting de VAM, en krijg ik inderdaad de opdracht om het circuit weer in te vliegen. Dit gaat wederom prima, en bij het opdraaien op downwind stuur ik gelijk goed op voor de wind, zodat ik ook nu niet naar de baan gedreven wordt. Wederom loopt de crosswind-landing netjes, en dit was gelijk de laatste voor vandaag. Eigenlijk zonde, ik had best nog een tijdje door gewild. Maar laat ik niet klagen, ik heb er weer 1 uur 10 bij.

Het was weer een heerlijk vlieglesje, waarbij net als vorige week af en toe om een sneeuwbuitje gevlogen moest worden. Ik kan duidelijk merken dat het bovenwerk (nog) steeds beter wordt, en dat de meeste zaken die ik ken er al behoorlijk goed in zitten. Ook blijf ik zo langzamerhand veel rustiger als de kist eens 'gegrepen' wordt door wat turbulentie, en ik kan duidelijk merken dat dat het vliegen ten goede komt.

De crosswind-landingen vond ik heerlijk om te doen, en ondanks dat de wind-omstandigheden vandaag duidelijk lastiger waren dan de vorige keer, bleef ik telkens goed rustig om de vereiste handelingen netjes achter elkaar te verrichten. Dit resulteerde in betere landingen onder slechtere omstandigheden, daar kun je toch alleen maar tevreden over zijn?

De nieuwe oefening "Engine Failure After Take-Off" vond ik niet lastig. Dit zal wel anders zijn als de instructeur onaangekondigd het gas eraf haalt, ik ben toch wel benieuwd of ik het dan instinctief goed 'pareer'...

De oefening "Entering the circuit" was eigenlijk al bekend, nu werden de puntjes nog even op de 'i' gezet. Toch heb ik hierbij weer wat opgestoken: ik ga in het vervolg de snelheid alvast terugbrengen naar zo'n 80 knopen voordat ik downwind opdraai; hierdoor krijg ik meer tijd voor de downwind-handelingen.

De volgende les staat gepland op zaterdag 5 maart, hopelijk staat er weer crosswind! (is misschien minder geschikt voor de nieuwe lichting welke zaterdag begint met de instapcursus, maar ik mag best een beetje egoistisch zijn, toch? ;-) )

Reakties
Toevoegen
Guus   |80.127.218.xxx |15-04-2005 03:36
"maar aangezien het 0-graden niveau "onder de grond" lag was dit niet gevaarlijk i.v.m. ijsafzetting op de vleugels en propellers"...
Ja Marcel, nu moet ik toch ook echt effe commentaar op jouw geven; water kan tot -12 graden onderkoeld zijn hoor en er kan dus altijd nog aanzetting plaatstvinden op het HELE vliegtuig...was vast een opmerking van George; hij wilde graag vliegen en wist dat jij nog geen Meteo gedaan had
Guus
mikezuluwhiskey   |80.127.218.xxx |07-04-2005 03:40
Guus: deze opmerking komt geheel voor mijn eigen rekening, is zelfs niet met George over gesproken. Onderkoelde neerslag is vloeibaar, dat ben je met me eens neem ik aan. Ik heb inderdaad Meteo nog niet gedaan, maar met een nul-graden niveau dat onder de grond ligt krijgt neerslag toch helemaal geen KANS om vloeibaar te worden? De in de lucht aanwezige waterdamp zal toch meteen bevriezen op de aanwezige condensatie-kernen in de vorm van ijskristallen en evt. verontreiniging?
Een vliegtuig kun je toch niet als condensatie-kern beschouwen?
Dit is mijn eigen redenering, als ik hier de plank mis sla, dan hoor ik het graag.
Guus   |80.127.218.xxx |15-04-2005 03:36
Da's 'n snelle reactie; ik dacht dat ik vroeg was...
Waterdamp eenmaal vloeibaar, dan is het gevaar inderdaad rond het 0 graden niveau (ijsdriehoek bij kou/warmtefront).
Maar...wate rdamp wat (nog) niet gecondenseerd is kan tot -12 graden waterdamp blijven.
In hoge ijle lucht (met geen/weinig condensatiekernen) blijft het nog onderkoelde waterdamp, totdat jij eraan komt.
Wanneer jij er doorheen vliegt, is je vliegtuigje wel degelijk een condensatiekern.
Mate van gevaar hangt van luchtvochtigheid af (temp./dauwpunttemp.), maar dat was afgelopen zondag wel ok dacht ik.
adios.

Guus
mikezuluwhiskey   |80.127.218.xxx |07-04-2005 03:41
Begrijp ik je goed: het gevaar bestaat dus ook met waterdamp (=gasvorm) welke zonder het tussenstadium vloeistof meteen overgaat in vaste vorm (=ijsafzetting)?!?
Guus   |80.127.218.xxx |15-04-2005 03:36
YEP. wanneer het maar vochtige en koud genoeg is.
zie maar eens wat foto's van ruige rijp (hier is toch ook geen regen geweest?)
http://www.keesfloo r.nl/wolken/rijp.htm

Leerza am toch weer he?
Guus
Lees verder/reageer
Naam:
E-mail:
 
Website:
Onderwerp:
UBBCode:
[b] [i] [u] [url] [quote] [code] [img] 
 
 
:angry::0:confused::cheer:B):evil::silly::dry::lol::kiss::D:pinch::(:shock::X:side::):P:unsure::woohoo::huh::whistle:;):s
:!::?::idea::arrow:
 
Voer de anti-spam code in die in het plaatje staat.
 
< Vorige   Volgende >
Home arrow Mijn vlieglessen arrow Vliegles 11