21:30
September 8, 2010
| Vliegles 12: Veel nieuwe dingen gedaan! |
| 9 april 2005 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
De weersvoorspelling zag er niet al te best uit voor vandaag, maar
gelukkig voor mij verplaatsten de fronten die uit het westen kwamen
zich niet zo snel als voorspeld. Dit resulteerde in heerlijke
vlieg-omstandigheden, niet al te turbulent met een windje uit WNW met
een knoopje of 10. Baan 28 dus weer eens in gebruik, dat is lang
geleden! Bijzonder leuke les vandaag, veel oefeningen gedaan en ook veel nieuwe dingen geleerd. Maak je borst maar nat, dit wordt een lange blog! Vlak nadat ik bij Aero Noord aankom, komt Wouter binnen wandelen (hij is één van de mensen die gelijk met mij is begonnen met de instap-cursus). Hebben we even even de kans om elkaar bij te praten. Wouter gaat vandaag vliegen met Koos, ik vlieg vandaag op de PH-TGD met Adri van Iperen. Hoewel ik Adri al een paar keer had gesproken had ik nog nooit met hem gevlogen. De briefing is redelijk uitgebreid, met name gesproken over emergency procedures. We zullen eerst het circuit uitgaan voor wat bovenwerk, aangekondigd wordt dat deze keer de overtrek in landingsconfiguratie de revue zal passeren. Ook zullen we wat verschillende soorten landingen doen, daarover later meer. Direct nadat we circuit uit zijn, klimmen we naar 2000 voet om daar even een perfecte linker en rechter 360 te doen. Direct daarna gaan we glijden (zonder motorvermogen), en tijdens dit glijden krijg ik voor het eerst de opdracht om de motor "door te blazen". Wanneer je zonder vermogen glijdt koelt de motor enorm af, en om te voorkomen dat die te koud wordt moet je na elke 700 voet dalen even vol vermogen geven (met cvv op koud natuurlijk). Tijdens dit doorblazen houdt je de snelheid op zo'n 65-70 knopen, hetgeen inhoudt dat de neus gigantisch omhoog komt en je weer iets klimt. Na een paar seconden sluit je dan het gas weer en zet je de cvv weer op warm, en tegelijkertijd breng je de kist weer in de glijstand. Adri doet het één keer voor, daarna mag ik het twee keer doen. Dit gaat prima, en na het levellen op 1000 voet krijg ik weer de opdracht om te gaan klimmen naar 2000 voet. Daar aangekomen doe ik vervolgens AMSTKIR en APOS, gevolgd door 2 keer herstellen van een overtrek met gebruik van motorvermogen. Deze gaan echt heel perfect, wingdipjes worden keurig en snel opgevangen. Dan wéér wat nieuws: herstellen uit overtrek in landings-configuratie is, oftewel 1500 toeren vermogen met full flaps (alsof je op final zit voor de landing). Zodra de kist begint te protesteren (hetgeen zich uit in hevig trillen), meteen volgas geven en flaps terughalen naar 20 graden. Zodra de snelheid boven de 60 knopen komt, haal je de flaps één standje terug (naar 10 graden), en wanneer je boven de 70 knopen komt haal je het laatste stand flaps eraf. Bij dit alles mag 'geen centimeter' hoogte worden verloren, aangezien deze gesimuleerde situatie zich normaliter alleen bij de landing vlak boven de grond voordoet. Ik moet het meteen zelf proberen, en al zeg ik het zelf, het ging meteen zoals het hoort. Het lijkt dan ook veel op herstellen met motorvermogen zonder dat flaps zijn geselecteerd, het enige dat erbij komt is het op-selecteren van de flaps op de juiste momenten. Dan krijg ik opdracht om het circuit weer in te vliegen. Nadering gaat super, maar dan komt de enige fout van vandaag: hoewel ik bij het naderen van het circuit keurig netjes opstuur voor de wind, en dus had moeten weten dat vandaag een rectherhand-circuit gevlogen moet worden, zet ik zomaar een rechter bocht in! STOM, STOM, STOM!!! Ik krijg dan ook heel fijntjes van Adri de vraag "welke baan is vandaag in gebruik?", oftewel "rund, let eens op wat je aan het doen bent!". Dat dit een goede les voor me mag zijn... Landing die hierop volgt ging gelukkig wel heel netjes, hoewel ik een tikkie te hoog begon met afvangen. Dan weer door in take-off: op 300 voet gooit Adri het gas dicht, dus ik moet reageren. Super-snel breng ik de kist in glijstand, en Adri vertelt dan meteen het risico wanneer baan 28 in gebruik is: er is geen enkel geschikt terrein beschikbaar voor een noodlanding. Je hebt dan maar één mogelijkheid, en dat is de romp van de kist tussen de huizen door aan de grond zetten, en voor lief nemen dat je hierbij beide vleugels verliest! Point taken, dus weer klimmen. Dan volgt weer het circuit (waarbij ik wat rommel met de checks) en landing. Dit was m'n eerste landing met full flaps, had ik ook nog niet eerder gedaan, hiervoor waren ze allemaal met 20 graden flaps. Het afvangen zet ik te laat in, en BAF - die staat! Weer in take-off, en wanneer ik de 200 voet CKMA-checks heb gedaan, klimt Adri in de radio en meldt de havendienst dat we doorklimmen naar 1000 voet om een glijlanding te gaan doen. Zo gezegd, zo gedaan: circuit gaan vliegen op 1000 voet (ipv de normale 700 voet), en wanneer we de threshold (=begin) van runway 28 passeren krijg ik de opdracht het vermogen volledig eraf te halen. Dus ik zet cvv op warm en haal vermogen eraf en trek gelijk hoogteroer aan om snelheid op de beste glijsnelheid van 65 knopen te brengen. Terwijl ik dit doe zegt Adri dat ik naar base kan draaien, dus "dat doe ik er ook nog maar even bij". Adri vertelt heel rustig waar je op moet letten, en dat je continu bezig bent met het schatten van hoogte en afstand tot de baan. Op gegeven moment geef je 10 graden flaps, en naarmate je dichter bij de baan komt zet je er al dan niet nog 1 of 2 standjes flaps bij - afhankelijk van jouw inschatting van de hoogte-afstand tot de baan. Deze keer doet Adri de flaps, en moet ik me concentreren over de te volgen vliegbaan (je mag in zo'n situatie namelijk afwijken van zo'n beetje alle regels) en de optimale snelheid. We komen keurig netjes bij de baan aan, en deze keer vang ik te laat af, dus nogmaals BAF! Hierna herhalen we de glijlanding, maar moet ik het volledig zelf doen. Nadering gaat prima, alleen ben ik erg laat met bij-selecteren van flaps. Gevolg is dat we enorm hoog over de baandrempel vliegen en wellicht in de problemen gaan komen om voor het einde van de baan "stil te staan". Ineens roept Adrie: "KOE OP DE BAAN!", oftewel je kunt niet landen. Weer wat nieuws: de go-around. De handelingen zijn hetzelfde als wanneer je herstelt uit een overtrek in landingsconfiguratie, dat had Adri me al verteld. Ik reageer verrassend snel, haal de flaps meteen terug naar 20 graden, en geef snel volgas terwijl ik gelijkertijd de cvv weer op koud zet. Beetje bijdrukken om niet te klimmen, maar juist snel snelheid te winnen, bij 60 knopen standje flaps eraf en kist laten beginnen met klimmen en snelheid op 70 knopen brengen. Adri geeft maar één opmerking: "KEURIG!", en we vervolgen het circuit voor een volgende landing. Op downwind vraag Adri of ik al eens een flapless landing heb gedaan. Nee? Dan doen we die er ook maar meteen bij! Ik moet downwind nu iets verlengen (een seconde of 5 langer doorvliegen) en op base en final de snelheid op 70 knopen houden. Zo gezegd, zo gedaan. Weinig over te melden, was gewoon een keurige landing. Niet super, maar zeer zeker niet zo hard als de vorige twee! Nog éénmaal in take-off, en Adri geeft mij de keuze welk type landing we gaan doen. Ik kies voor de normale landing met full flaps (ik wil de kist nu eindelijk eens precies bij de hondehokken aan de grond zetten, maar dat zeg ik natuurlijk niet :). Ik vlieg deze keer het circuit zoals het hoort: uit het boekje, en volg het op met een landing welke wel heel erg perfect ging: alles klopte precies en, wat nog beter is, ik zet hem volgens 'mijn eigen plannetje' precies tussen de hondehokken boterzacht aan de grond. Super, dit was de eerste keer dat ik alles echt 200% onder controle had! Debriefing is niet al te lang, twee aandachtspunten komen er naar voren: ik gebruik mijn voeten soms te weinig bij het draaien van bochten, en de downwind-checks moeten altijd in dezelfde volgorde (hier was ik vandaag inderdaad een paar keer mee aan het rommelen). Voor de rest vond Adri dat ik keurig had gevlogen, en dat de doelstelling van les 12 uit de syllabus ruimschoots bereikt was: "het consistent demonstreren van veilige en correcte uitvoering van de take-off, het circuit vliegen en de landing". De syllabus vermeldt verder dat wanneer deze doelstelling bereikt is, de leerling solo in het circuit 'losgelaten' kan worden mits het weer en het overige vliegverkeer dat toestaat, dit ter beoordeling van de instructeur. Oftewel: hopen op mooi rustig weer en weinig anderen die zin hebben aan vliegen, dan zit mijn eerste solo eraan te komen... Volgende les: zaterdag 16 april a.s. Hasta la vista, baby!
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
:p | < Vorige | Volgende > |
|---|
Home 
Mijn vlieglessen Vliegles 12: Veel nieuwe dingen gedaan!
Mijn vlieglessen Vliegles 12: Veel nieuwe dingen gedaan! 
