Na een heerlijke nachtrust wordt ik vanmorgen voor mijn doen wel erg
vroeg wakker. Het eerste wat er door me heen schiet is "Zou het dan
vandaag gaan gebeuren?", en besluit om meteen maar eens naar buiten te
kijken hoe het weer is. Ik kom erachter dat het weer in ieder geval een
eerste solo niet in de weg zal staan, en doe het heerlijk rustig aan
voordat ik richting Hoogeveen ga.
Bij Aero Noord is de crewroom ondanks het vroege tijdstip al goed
gevuld, en terwijl we een kopje koffie naar binnen werken bestudeert
Joop mijn map. De preflight-briefing is kort en bondig: "eerst even het
circuit uit zodat jij even naar eigen inzicht dingetjes kunt herhalen,
daarna vrij snel het circuit weer in, en dan zien we wel wat er verder
nog gaat gebeuren".
Na de dagelijkse inspectie van de PH-TGD tanken we kist even af, doen
er nog een litertje olie bij en vertrekken. Buiten het circuit
klim ik eerst naar 1200 voet gevolgd door wat normale 30 graden
bochten. Vervolgens klimmen naar 2000 voet om daar nog een rechter 360
te doen, en dan meteen gaan glijden. Op 1600 voet blaas ik de motor
even door (hoefde eigenlijk nog niet, ik wilde het gewoon even
oefenen), en we
levellen af op 1300 voet. We koersen inmiddels recht op de VAM af, ik
kondig aan dat we het circuit weer in gaan en ga gelijk dalen naar 700
voet.
| 
|
| Joop vraagt dan of ik de radio al eens heb gedaan. "Uh, nee..." is mijn
antwoord, en ik krijg vervolgens een korte uitleg van wat de procedures
zijn. Nu blijkt dat de CD's die ik een tijdje terug heb aangeschaft hun
nut bewijzen: "Hoogeveen Radio, Papa Hotel Tango Golf Delta overhead
the VAM, request landing information" komt er vlot en zonder nadenken
uit. "Papa Golf Delta, runway one zero, wind zero niner zero, six
knots, report downwind" is het antwoord. Ik maak dan een klein foutje
door te
antwoorden "Roger, wilco downwind, Papa Golf Delta" in plaats van de
baan-informatie terug te lezen. Het had dus"Roger, runway one zero,
wilco downwind,
Papa Golf Delta" moeten zijn. Dit was het enige foutje vandaag met de
radio, dus
dat lijkt er op.
| Bij het binnenvliegen van het circuit meld ik
"Papa Golf Delta
entering downwind runway one zero" en op final "Papa Golf Delta on
final runway one zero". Daarna volgen de
aangekondigde
Touch-and-Go's welke lekker liepen, hoewel het afhouden nog wel wat
langer kan. Vlak voor touch-down bij de 3e landing roept Joop het
inmiddels bekende "Koe op de baan!", dus een go-around. Deze ging
stukken beter dan de vorige week, ik trok alleen het hoogteroer ietsje
te laat aan waardoor we heel even de baan toucheerden. In de
take-off die hierop volgt trekt Joop het gas ineens dicht op ongeveer
350 voet, en meldt daarna via de radio dat het een motorstoring
simulatie is. Hoewel dit voor mij compleet onverwacht kwam, reageerde
ik perfect door de kist meteen in de glijstand te brengen. Dan vraagt
Joop waar ik de kist nu neer zou zetten, en wat ik moet doen om het
veldje te halen. Ik wijs een veldje aan, en enigzins twijfelend vul ik
dit aan met "full flaps geven want we zitten vrij hoog en het veldje is
niet al te lang". Joop antwoordt met "Prima keuze en goed beoordeeld,
klim maar weer door". Wanneer ik na de 5e landing weer door wil starten
trekt Joop het gas
dicht, en zegt dat ik het maar eens alleen moet proberen.
Ik zet Joop
af nadat Joop even over de radio gemeld heeft dat ik aan mijn eerste solo ga
beginnen. Ik krijg nog de tip mee dat ik niet verrast moet worden
door het sneller
klimmen van de kist tijdens de start, en het minder snel dalen op base
omdat hij er niet meer bij in zit. "Doe wat je steeds hebt gedaan,
runup-checks gewoon afwerken en vooral genieten!". Ik krijg toestemming om
één circuitje te vliegen, maar Joop zegt er wel bij dat als ik denk dat
ik met de landing niet goed uitkom dat ik de landing gewoon moet
afbreken en het
nog eens moet proberen, en hij wenst me vervolgens succes.
Tijdens het taxiën naar holding-position runway 10 schieten er allerlei
gedachten door m'n hoofd, maar zodra ik aan de runup-checks begin heb
ik mijn kop er weer goed bij. Tot mijn verrassing staat de transponder
op stand-by, en staat code 7005 erin gesleuteld. Achteraf hoor ik dat
Joop de
transponder tijdens circuit-werk als 'teller' gebruikt voor het aantal
gemaakte landingen. Dit was me nog nooit opgevallen, wel grappig dat je
er dan op zo'n moment achterkomt! Na het gebruikelijke uitkijkrondje
meldt
ik dan via de radio "Papa Golf Delta lining up runway one zero" en geef
volgas.
De kist accelereert sneller, en voordat ik het weet ben
ik los. Het klimmen gaat een stuk sneller, en al voor het
indraaien naar het crosswind-been zit op circuithoogte. Ik verbaas me
er even over dat ik totaal geen last van zenuwen heb, en dat ik
gewoon heel rustig 'mijn dingetje' doe. Indraaien naar downwind doe ik met de melding "Papa Golf Delta turning downwind
runway one zero for full-stop". Ondanks dat ik het normale toerental heb gezet, ben
ik toch iets geklommen maar ik haal 'gewoon' heel rustig een paar
toeren eraf om langzaam te zakken naar 700 voet. Op downwind heb je
tijd zat, en kan een gevoel van trots toch niet helemaal
onderdrukken.
Zodra ik echter naar base draai ben ik alleen maar meer met het vliegen zelf bezig, en zorg ervoor dat ik snelheid,
hoogte, positie en al het andere scherp in de gaten hou.
Eerlijkheidshalve moet ik zeggen dat ik er wel iets scherper op lette dan
voorheen, maar dat zal er wel bij horen denk ik... |  |
Na het draaien naar final meld ik "Papa Golf Delta on final runway one
zero", en maak vervolgens een keurige approach gevolgd door een landing
die gewoon goed was (ook nu had ik hem iets meer kunnen afhouden). Ik
taxi terug en zie dat er een
welkomst-committee
voor me klaar staat. Eén van de mensen die me opwacht is een
regelmatige bezoeker van deze website: Guus, hardstikke
leuk dat je was!
Na de nodige felicitaties kan ik mijn eerste solo-tijd invullen, en
daarna snel naar huis om daar het goede nieuws te vertellen.
Goh, wat
is dit een onwijs gaaf gevoel, die smile raak ik waarschijnlijk de hele
dag niet meer kwijt!
|