01:23
February 8, 2012
| Vliegles 13: Wel eens door melk gekeken? |
| 16 april 2005 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
In de auto onderweg naar EHHO zag ik dat hoe verder noordelijk ik kwam,
hoe lager de wolkenbasis was. Ik verwacht dan ook niet dat we vandaag
buiten het circuit komen, en dat het weer een lesje T&G's zal gaan
worden. Tijdens de pre-flight briefing, net als vorige week gegeven door Adri, hoor ik dat er boven de wolken op zo'n 2000-2500 voet best te vliegen valt dus de bedoeling is om toch het circuit te verlaten om op die hoogte kort nog wat bovenwerk te doen, om daarna een serie landingen met motorvermogen te doen. Adri geeft aan dat het weer het absoluut niet toestaat om de eerste keer solo te gaan, dus dat zit er vandaag niet in. Ook zegt hij me dat wanneer ik het boven niet zie zitten, dit maar even aan te geven, dan gaan we gelijk het circuit weer in. De wind komt met een knoopje of 6 uit NNW, dus dat betekent dat er weer cross-wind landingen aan staan te komen. Tijdens de runup-checks horen we over de radio een andere vlieger aan de havendienst melden dat er een loods in de brand staat, met het verzoek de brandweer te bellen. Wanneer we in take-off gaan zien we de rook van een beginnende brand iets ten zuiden van de runway, en wanneer we het circuit verlaten koersen we naar het westen om een gaatje te zoeken om te gaan klimmen. In een stukje lichtere bewolking klimmen we naar boven, en terwijl we dit doen meldt de havendienst dat de brandwer geinformeerd is. We passeren 2000 voet en verwachten snel weer goed zicht te krijgen. Het loopt echter anders! Wanneer we op 3000 voet nog steeds 'in de melk zitten' besluit Adri dat we maar gaan aflevellen, en eens gaan proberen om een fatsoenlijke 30 graden bocht te draaien puur op instrumenten. Nu merk ik pas hoe lastig het is als je totaal geen referentie-vlak buiten de cockpit hebt: wanneer ik de bocht in draai gaat het nog wel, maar op gegeven moment kom ik erachter dat ik toch met zo'n 200 voet per minuut aan het dalen ben zonder dat ik ook maar iets in de gaten had! De lessen van Henri Mors over desorientatie bij gebrek aan referentiekaders komen weer boven, en ik kom er door deze ervaring meteen achter dat het boven heel veraderlijk kan zijn. Je maakt je natuurlijk wel een voorstelling van hoe het zal zijn, maar kan je wel zeggen dat ik behoorlijk overdonderd was! Hier heb ik geen zin in (kost ook teveel ;) ) dus ik geef direct maar te kennen dat ik aan te Touch-and-Go's wil beginnen. Meteen een daavlucht ingezet, beetje flauwe bochtjes draaien om de betere stukjes lucht te gebruiken, en afgelevelled op 800 voet. Ik heb geen flauw benul waar we zitten, veel verder dan 'ergens ten westen van de A28' kom ik niet. Gelukkig maar dat Adri het wel weet, en hij zet me op het goede spoor naar de VAM. Ondertussen krijgen we met enige regelmaat over de radio het laatste nieuws over de loods-brand mee. Vanaf het moment dat de VAM in beeld komt doe ik het weer alleen, en ik draai keurig op exact de juiste hoogte en met de juiste snelheid righthand-downwind runway 28 op, na eerst een linker 360 gemaakt te hebben om een kist op downwind voorrang te geven. Er volgen 6 landingen, waarvan één erg beroerd uitgevoerde Go-Around. De meeste keren heb ik een kleine overshoot bij het indraaien naar final, en bij alle landingen gaat het afronden gewoon niet echt lekker. De aantekening van Adri na afloop in mijn syllabus kenmerkt het goed: "afvangen/afronden variabel". Wat hiermee bedoeld wordt is dat er telkens wel iets aan mankeerde: de ene keer leg ik de PH-TGD te vroeg horizontaal, een volgende keer zet ik de neus niet helemaal goed op de horizon, of ik land weer iets traverserend. Kortom, aan elke landing mankeerde wel wat. De Go-Around was echter enorm slecht: terwijl ik bezig ben om de flaps terug te halen naar 20 graden laat ik de kist naar beneden gaan, wat zo ongeveer het slechtste is was je kunt doen! Nadat dit gecorrigeerd is maak ik er nog de blunder achteraan door de flaps van 20 graden in één keer helemaal terug te halen, op zich niet rampzalig maar ik deed dat ook nog eens op plm. 100 voet hoogte! Kortom, een super-slechte uitvoering! Ondanks dat het zicht gewoon bar slecht was, waren er toch nog een stuk of 3 kisten actief en zelfs de zwevers waren bezig. Heel goed het andere verkeer in de gaten houden is het devies, maar wanneer tijdens take-off ineens een zwever ongeveer 100 voet boven je jou tegemoet komt, terwijl je zelf op ongeveer 450 voet zit, dan ga je toch ernstig twijfelen of iedereen de algemene veiligheid wel serieus neemt! Als je een andere kist vanwege het slechte zich pas heel laat opmerkt, oké, dat kan gebeuren, maar wat dit zweefkonijn deed sloeg echt alles! Om deze posting toch positief af te sluiten heb ik goede nieuws nog maar even bewaard: de take-offs en het downwind vliegen gingen vandaag perfect. Niks niet meer rommelen met downwind-checks, geen moment ook maar enige twijfel over wat te doen, ging gewoon super-goed! Dat waren stukkies lekker ontspannen vliegen waarbij ik alles goed onder controle had, heerlijk!
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| < Vorige | Volgende > |
|---|
Home 
Eerste keer solo
Eerste keer solo 
