15:57
May 18, 2012
| Vliegles 15: Herhalen en Steile Bochten |
| 8 mei 2005 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Gisteravond een feestje gehad waar het ontzettend gezellig was, en dus
lag ik laat in m'n nest. Vanmorgen er weer vroeg uit, want er moest gevlogen
worden, met als resultaat dat ik me nou niet helemaal 100% 'Fit-to-Fly'
voelde. Volgens Joop is dit vandaag niet zo'n probleeem, want we gaan voornamelijk herhalen plus we gaan wat steile bochten doen. Eerlijk gezegd had ik verwacht dat de baan gesloten zou zijn vanwege de hoeveelheid regen van de afgelopen week, maar er wordt op EHHO blijkbaar soms ook voor een 'gedeeltijke sluiting' gekozen. Dit houdt in dat er alleen vliegtuigen uit de lagere gewichtsklassen worden toegelaten, met als aanvullende eis dat er niet meer dan 2 personen aan boord zijn, en dit betekent voor mij dus dat het lessen gewoon door kan gaan. Uiteraard levert dit wel de beperking op dat er geen Touch-and-Go's gedaan mogen worden, maar die stonden voor vandaag toch al niet op het programma... Toch wel bijzonder zo'n gedeeltelijke sluiting: de run-up checks doen we pal voor de hangar van Aero Noord (zo ongeveer tegen de normale taxi-strook aan), vervolgens taxieën we over de baan ('back-tracken') een klein stukje richting de normale holding position van runway 28, maar omdat de eerste 250 meter erg slecht is gaan we dat stuk niet gebruiken, en lijnen we 'halverwege' de baan op. Gelukkig is de baan in Hoogeveen 1200 meter lang, dus we hebben nog meer dan genoeg gras voor onze neus om op een veilige manier te vertrekken. Met een wind van ongeveer 10 knopen uit richting 290 zijn we zo los en op circuithoogte, na verlaten van het circuit eerst maar eens klimmen. Op 2500 voet vervolgens diverse dingetjes herhalen, en dan doorklimmen naar 3500 voet. We vliegen dan nog steeds ruim onder de wolkenbasis, en alleen in de buurt van de toch nog een paar aanwezige buitjes is het een beetje turbulent. Heerlijk relaxed krijg ik alle tijd om de omgeving nog eens goed in me op te nemen, totdat Joop de steile bochten aankondigt. Ik had hem al gezegd dat ik ergens in de buurt van de 5e vliegles al eens een steile bocht had gedraaid, dus meteen maar helling aanrollen naar links, en bij passeren van 30 graden een stukkie gas erbij. Met een hellingshoek van zo rond de 45 graden scheer ik in de rondte, en krijg dan van Joop te horen dat ik PH-VSN rustig door mag laten hellen naar een kleine 60 graden, en zegt erbij: "Wel het hoogteroer aantrekken om hoogte te houden!". OK, nog wat verder rollen, nog een kleine tikkie gas erbij, en zorgen dat de hoogte wordt gehouden. Héérlijk gewoon, je wordt wat in de stoel gedrukt en ik heb hetzelfde heerlijke gevoel als ik op m'n motor een lange doorlopende bocht uit-accelereer. Na even een stukkie horizontaal vliegen gaan we hetzelfde doen maar dan rechtsom. Dit had ik nog niet gedaan, en ik werd toch wel een beetje verrast door het enorme verschil in neusstand. Ik had eerst het idee dat we als een speer naar beneden gingen, maar dat bleek dus enorm mee te vallen. Heel even leg ik de kist weer vlak, en dan nog een keer. Wederom dat heerlijke gevoel, is gewoon super om te doen! Hoogte houden kan wel wat beter, maar voor een tweede keer steile bochten ging het zeker niet slecht. Dit wil ik elke les wel herhalen! We vliegen dan inmiddels al zo'n 35 minuten, en omdat ik een druk programma heb vandaag wil ik toch binnen het uur klaar zijn om weer naar huis te gaan. Ik had dit op voorhand al aangegeven, dus ik meld Joop dat we teruggaan (hé, bepaal ik dat nu?) en begin meteen te dalen richting de VAM. Aflevellen op 700 voet is wat slordig, en bij de downwind-checks gooi ik het eerste standje flaps er al op voordat we de snelheid hebben teruggebracht op 80 knopen. Slordig, normaal overkomt me dat eigenlijk nooit! Tijdens het indraaien naar base herinnert Joop me er nog even aan niet te landen op de eerste 250 meter. Wat volgt is de mooiste landing tot nog toe. Indraaien naar final was perfect, ik kwam precies in verlengde van centerline uit, het glijpad was superstrak en de landing was boterzacht. Na de landing maak ik wel weer het foutje dat ik vaker maak: ik houd het neuswieltje niet genoeg uit het gras, hier moet ik toch eens wat meer aandacht aan besteden. Het goede nieuws van de afgelopen twee lessen is dat ik klaar ben om solo het circuit te verlaten, lijkt me hardstikke leuk om te doen, het wachten is even op redelijk weer...
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
? Geen idee, mij zie je niet in dat soort parken dus daar kan ik niet over oordelen (de hele dag in rijtje achter duizenden anderen aanschuifelen vind ik nou eenmaal razend irritant).| < Vorige | Volgende > |
|---|
Home 
Eerste keer solo
Eerste keer solo 
