Vliegen met PPL vliegbrevet - Vliegles 16: Stalls en Steile Bochten

Mooiste ervaringen

Vliegles 16: Stalls en Steile Bochten

13 mei 2005

Een beejte frisjes vanmorgen, maar met een hogedruk-gebied net ten noorden van nederland hebben we heerlijk vliegweer met een wind van een knoopje of 8 uit het oostnoordoosten.

Wanneer ik bij Aero Noord aankom is het nog rustig, Inge probeert het drukke rooster voor morgen een beetje fatsoenlijk rond te krijgen en verder is er nog niemand. Geeft mij de kans om mijn lesmap er nog eens op na te slaan en om nog even wat checklists nog eens door te lopen. Na een poosje komt Jan Bovee binnenwandelen, het blijkt dat ik vandaag weer de eer heb met hem te vliegen op de PH-TGD. Jan bestudeert mijn lesmap voordat we aan de briefing beginnen: eigenlijk stond een lesje solo op het programma, maar omdat we nog maar één keer eerder samen gevlogen hebben, worden het stalls, steile bochten, een noodlanding plus een paar circuitjes. Herhalen dus, ik heb daar geen problemen mee (solo vliegen blijft natuurlijk kicken maar Jan's voorstel klinkt aantrekkelijk genoeg om daar geen bezwaar tegen te maken).

De tanks van de PH-TGD zijn nagenoeg leeg en het oliepeil is ook aan de lage kant, dus eerst van beiden maar wat bijvullen, en daarna meteen het circuit uit en naar 2000 voet. Het is een kleine beetje turbulent en op deze hoogte waait de wind toch stevig met een knoopje of 25. Het vliegzicht is ruim 15 kilometer dus we kunnen weer lekker van ons af kijken...

Jan geeft meteen de opdracht om "maar eens met de moelijke rechter steile bocht te beginnen". Ik rol helling aan (dit gaat wat voorzichtig) en geef een zetje extra gas bij en we draaien met 45 graden helling in de rondte. Hierbij maak ik weer eens de fout om "achter de instrumenten aan te vliegen", in plaats van dat ik naar buiten kijk en op neusstand vlieg. Gevolg is dat ik maar liefst 200 voet hoogte heb verloren op het moment dat ik de kist weer vlak leg. Dit kan beter volgens Jan (en daar ben ik het roerend mee eens!), dus meteen er nog maar één achteraan. Deze gaat al een stukje beter, maar we zijn er nog niet helemaal, dus hupsakee nog maar één. Gelukkig gaat deze heel fatsoenlijk, ik krijg te horen dat de grootste afwijking in hoogte in deze bocht niet meer dan zo'n 70 voet is geweest, dus dat lijkt er tenminste wat op.

We zitten inmiddels net ten noorden van Dedemsvaart, en ik verleg de koers naar noordnoordwest om weer enigzins richting het vliegveld te vliegen (de bedoeling is immers om ook nog wat circuitjes te draaien). Zo in de buurt van Zuidwolde doe ik vervolgens ook nog 2 linker steile bochten welke heel fatsoenlijk lopen.

Dan kondigt Jan de stalls aan: eerst de approach to stall. Na de bijbehorende checks en uitkijkbochtjes kan het feest beginnen, en breng ik het toerental terug naar 1700 toeren nadat de CVV eerst op warm is gezet. Zodra de snelheid onder de 80 knopen komt selecteer ik 20 graden flaps, terwijl ik ondertussen de neus steeds meer omhoog breng om de hoogte vast te houden. De snelheid loopt er vlot uit, en dan klinkt de stallwarning! Meteen volgas en CVV weer op koud terwijl de neus in de hoge stand wordt vastgehouden, snelheid op laten bouwen en dan geleidelijk aan weer overgaan in normale kruisvlucht. Ondanks dat het al flink wat weken geleden is dat ik de laatste stall-oefeningen heb gehad, viel me de uitvoering enorm mee, het ging gewoon heel netjes.

Niet aangekondigd in de briefing wil Jan ook nog even een full-stall (volledige overtrek) zien. Omdat hij pas één keer eerder met me gevlogen heeft vraagt hij even naar de belangrijkste verschillen tussen een 'approach to stall' en een 'full-stall', en nadat ik het hem uitgelegd zegt hij "OK, laat maar zien dan". CVV op warm, gas dicht en hoogte houden totdat de kist stopt met vliegen. De neus duikt naar beneden, ik druk het stuurwiel ook naar voren en geef volgas terwijl ik tegelijk de CVV weer op koud zet en weer klim naar 2000 voet. Keurige uitvoering, en niet meer dan zo'n 100 voet hoogte verloren. Jan wil dan de noodlanding doen, maar deze wordt op mijn eigen verzoek overgeslagen (op dat moment zag ik het even niet zitten, 30 minuten draaien en schommelen deden mij even verlangen naar wat rustiger werk). "OK, geen probleem, dan gaan terug naar het circuit en doen nog even een paar landingen" is Jan's reactie.

We vliegen dan op 2000 voet boven de VAM, dus eerst maar eens wat hoogte kwijtraken. Ik doe een daalvlucht naar het noorden met een dalende bocht, en vlak ten noorden van de VAM leg ik de PH-TGD nu wel keurig vlak op 700 voet.

Het circuit wordt netjes binnengevlogen, en we doen 1 Touch-and-Go en een full-stop landing. Ik wil niet al te veel in herhalingen vallen, dus ik de rest hou het maar kort: circuit vliegen ging goed, het glijpad volgen ging super ondanks de toch wat steeds draaiende en in snelheid veranderlijke wind die overwegend zo'n 30 graden van links kwam. Het afvangen bij de eerste landing ging niet helemaal perfect (hetzelfde als steeds: meer afhouden was mogelijk!), maar de tweede was gewoon heel netjes en zacht.

Kist parkeren, papierwerk in orde maken en debriefen is wat volgt. Meer op neusstanden vliegen is de opbouwende kritiek die ik krijg, en daar ben ik het volledig mee eens omdat dat vandaag gewoon niet lekker ging. Wat ik volgens Jan perfect deed was het werken met richtingsroer en rolroeren in combinatie met de manier waarop ik met het neuswiel omging tijdens de take-off's en landingen. Begin ik dat dan eindelijk door te krijgen? :)

Reakties

Toevoegen