Home
Vliegen met PPL vliegbrevet, |
Nieuws:
- Gisteren kreeg ik een SMS-je van Rob met de vraag of ik vanmiddag nog op het vliegveld zou zijn. Rob was van plan om samen met Ronald even langs te komen. ...
- De laatste dag van 2008 is aangebroken, een mooi moment om terug te blikken naar wat het vliegjaar zoal gebracht heeft. ...
- Een krachtig hogedrukgebied in de buurt dat continentale polaire lucht aanvoert: lekker koud, maar prachtig weer om m'n vliegvrienden weer eens te ontmoeten, ditmaal in mijn eigen kistje. Dit maal had...
- Vorig weekend zat ik alweer in Engeland, dus kon ik pas vandaag voor het eerst weer vliegen op mijn eigen kistje. ...
- The reason for me not having published many articles the last couple of months was that I have spent a LOT of time on buying my own aircraft, pushing priority of doing flights somewhat to the backgrou...
- De laatste keer dat ik zelf 'in control' mocht zijn was eind augustus. Je zult begrijpen dat ik al behoorlijk ontwenningsverschijnselen begon te vertonen.... ...
- Toen ik vanmorgen even naar mijn email keek, heb ik me werkelijk rot gelachen om een paar mailtjes die ik van m'n vliegvrienden heb ontvangen. ...
| Vliegles 23: Herhalen noodlandingen |
|
| 18 juni 2005 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Ik heb vanmorgen wel mijn ogen open gedaan, maar echt wakker ben ik
vandaag nog niet geweest. Een krachtig hogedruk gebied boven het land
zorgt wel voor prachtig vliegweer, en ik had een les gepland staan. Aangekomen op het vliegveld zoemt het er weer van activiteiten. Naast de para-wedstrijden waar ik gisteren al over schreef, waren ze ook vandaag weer druk met reclame-slepen. De zwevers waren vandaag ook behoorlijk actief, en ook bezoekers van andere velden ontbraken niet. Bij Aero Noord aangekomen blijkt dat het met de planning wat achter gaat lopen omdat Joop een Cessna T303 op moet halen van Eelde, en het duurt een paar uur voordat ze eindelijk iemand hebben gevonden die de hangar van NNAC kan openen. Tja, hierdoor gaat er dus geschoven worden met de lessen waarvoor hij later op de dag ingepland stond, kan gebeuren maar lastig is het wel natuurlijk. Even later vertelt George me dat ik vandaag weer met hem vlieg, maar dat we nog even geduld moeten hebben omdat er een leerling vandaag ook voor het eerst solo buiten het circuit losgelaten wordt, en dat hij ook een drietal Touch-and-Go's zal doen. Dit loopt wat uit, doordat de betreffende leerling de tel een beetje is kwijtgeraakt er een aantal extra doet. Ach, zo'n buitenkansje moet je nemen natuurlijk, en ik maak me er ook totaal niet druk over. (foto genomen door Gary Jansen: terwijl George olie bijvult inspecteur ik het linker rolroer) ![]() (foto genomen door Gary Jansen: lijkt meer een RUN-around dan een walk-around :) ) Drie kwartier later dan gepland gaan we dan in take-off vanaf runway 10 en meteen het circuit uit. Even op 1500 voet een linker- en een rechterbocht, dan doorklimmen naar 2000 voet op koersje West iets ten zuiden van de Dwingelose Heide. Dan zegt George "haal het gas er maar vanaf, noodlanding". Procedure volgen gaat prima, alleen kijk ik alleen in mijn directe omgeving naar een veldje, en wanneer ik er een gekozen heb kom ik echt héél veel te hoog uit. Zelfs het doorstarten op 500 voet ging echt waardeloos, ik vergat totaal om meteen de flaps terug te halen naar 20 graden, en ook het in stapjes terug halen ging niet best. Wat een bagger-uitvoering was dit zeg, dit kan ik absoluut véél beter! OK, klimmen naar 2000 voet op koersje Noord, en maar kijken of de herhaling beter kan. Op aangeven van George trek ik het gas weer dicht, en nu begin ik zelfs met een stomme fout: in plaats van met de wind mee te gaan vliegen draai ik tegen de wind in. Tjonge, jonge, wat gaat het tot dusver slecht. Ik besef dat ik mijn kop er veel beter bij moet hebben om een beetje fatsoenlijk te vliegen, dus ik probeer me vanaf dit moment wat beter te focussen. Nadat ik met de wind mee ben gaan vliegen, zoek ik een veldje verderop, maar ook deze keer kom ik te hoog aan op het 1000-voet punt. Ik verleng 'downwind' een beetje, en uiteindelijk kom ik dan toch heel behoorlijk uit. Doorstarten en overgaan in de klim gaat nu gelukkig een stuk beter. Weer klimmen naar 2000 voet op koersje Noord, en wanneer nu het gas er weer af gaat heb ik toch behoorlijk tijd nodig om een geschikt veldje te vinden. We vliegen inmiddels boven een een lappendeken van kleinere weilandjes welke bovendien voor het overgrote deel dwars op de wind liggen. Uiteindelijk vind ik er één, maar ik ben ondertussen al wel gedaald tot zo'n 1500 voet. Heel veel tijd resteert dus niet meer om de uitgebreide storingscontrole en crashdrill te doen, bovendien zal ik de snelheid behoorlijk nauwkeurig op de optimale glijsnelheid van 65 knopen moeten houden om niet erg laag aan te komen op het 1000-voet punt. Uiteindelijk is het resultaat heel netjes: eindelijk kom ik dan keurig met full flaps op de goede hoogte op final aan, en ook het uitklimmen gaat nu heel netjes. Dan volgt de opdracht om via de VAM terug te vliegen voor een aantal Touch-and-Go's. De weg terugvinden was simpel, maar tijdens het aanvliegen van het circuit ben ik er met de kop weer niet 100% bij, waardoor George gedwongen werd mij even te wijzen op het feit dat ik 100 voet te laag zat. OK, knop weer omzetten en concentreren dus! ![]() (foto genomen door George terwijl we terugvliegen naar het circuit - we hebben dikke lol over de manier waarop de foto wordt genomen...) De circuitjes lopen op zich wel redelijk, maar ik zit toch continu wat te rommelen met hoogte en snelheid terwijl de weersomstandigheden daar echt niet debet aan waren. De landingen waren op zich goed, het flaren en dood laten bloeden van de snelheid gingen eindelijk eens bij alle landingen heel behoorlijk (met name de laatste was heel mooi lang afgehouden). Op mijn eigen verzoek hebben we van de laatste een full-stop gemaakt, omdat ik gewoon merkte dat ik onvoldoende geconcentreerd was en het leer-effect derhalve verwaarloosbaar klein was. Ik voelde dat het gewoon geen zin had nog langer door te gaan. Tijdens de (zeer goede!) debriefing passeerden alle fouten en foutjes nog even de revue, plus George kwam nog met de vraag of ik nog even solo een paar circuitjes wilde draaien als de agenda het toelaat. Hij vond het vliegen helemaal niet zo slecht gaan als ik het zelf ervoer, en was eigenlijk al van plan geweest om me nog een poosje solo te laten. Op zich is solo vliegen altijd leuk om te doen, maar mijn antwoord schommelde tussen "knop omzetten, erover heen stappen, en doen!" en "ik twijfel, en dat gegeven op zich moet reden genoeg zijn om het niet te doen". Uiteindelijk ben ik niet gegaan, en nu een paar uren na afloop van de les ben ik er voor mezelf van overtuigd dat ik de juiste beslissing heb genomen. Ondanks dat het vliegen voor mijn gevoel gewoon niet lekker liep, was het toch weer een hele waardevolle les: ik ben er (weer eens) op gewezen hoe belangrijk het is dat je als piloot zelf goed in je vel moet zitten voordat je de knuppel ter hand neemt!
Powered by !JoomlaComment 3.26
3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved." |
||||||||||||||||||||||||||||||||||
| < Vorige | Volgende > |
|---|
Bedankt voor alle leuke reacties!






