Vanmiddag een heerlijk druk lesje gehad: eerst een stukje 'onder de kap', daarna wat bovenwerk om af te sluiten met een aantal landingen. En na afloop kreeg ik het verlossende woord!
Omdat ik een vrije dag had en ik nog een vlucht naar Antwerpen moest voorbereiden ben ik vanmorgen al richting Hoogeveen getogen, om daar aan die opdracht te werken. In grote lijnen is het me nu duidelijk wat er allemaal voor nodig is, nu nog even officiel op papier zetten, dan is dat ook klaar. Wanneer we even een babbeltje maken in de crewroom komt zo rond half één Gerard van Hattem binnenwandelen. Gerard is kort geleden begonnen met zijn vliegopleiding, en houdt net als ik al zijn ervaringen bij op een eigen website , en ik kan iedereen aanraden om op zijn site eens een kijkje te nemen. We hadden al een paar keer via de mail contact gehad, hardstikke leuk om kennis te maken, doen we vaker! Daarna de walk-around om vervolgens vanaf de 28 in take-off te gaan. Omdat de omgeving van Havelte is gesloten vanwege een of andere show van de Landmacht, kiezen we een koersje zuid op 2000 voet hoogte. Meteen als alles stabiel is krijg ik de kap op om een stukje op instrumenten te gaan vliegen. Het eerste stukje is straight en level, valt echter niet meteen mee om de hoogte fatsoenlijk vast te houden met de krachtige thermiek die er is, het is continue voorzichtg 'drukken en trekken'. Niet dat ik meteen honderden voeten te hoog of te laag kwam, maar het schommelde toch een beetje. Vervolgens een 180 graden rate-one turn links en ééntje rechts, weer een stukje rechtuit en dan nog een keer 90 graden rate-one links en rechts. Zo langzamerhand gaat het allemaal heel fatsoenlijk, en wanneer de kap afgaat kijk ik even rond om te zien waar we nu uithangen. Met de gevlogen koersen in het achterhoofd constateer ik dat we boven Hardenberg hangen, bingo! Dan moet ik richting het westen gaan vliegen, en meteen komt het verzoek om een overtrek in landingsconfiguratie te doen. Amstkir-Apos, CVV op warm, gas eraf, hoogte vasthouden, flaps stapsgewijs selecteren en hoogte vasthouden. Bij het eerste teken dat er een overtrek dreigt volgas geven, cvv op koud en flaps naar 20 graden (dat laatste ging even fout, ik ging meteen door naar 10 graden wat je dus pas moet doen als je een 'positive rate of climb' hebt). Deze overtrek wordt gevolgd door een clean-stall waarbij ik het zelfherstel moet afwachten. Ik was een beetje vroeg met gas geven, dus Joop sommeert me het gas er weer af te halen, en hem helemaal in de overtrek te trekken. Begrepen, dus nu de neus maar flink naar beneden laten kelderen voordat ik weer gas gaf. Uiteindelijk ongeveer 200 voet hoogteverlies gehad, netjes dus. Daarna de steile bochten. Linksom gaat keurig, rechtsom gaat het in het laatste stukje van de bocht ietsje fout: ik heb wat laat in de gaten dat ik helling aan het minderen ben (omdat ik op dat moment te weinig op neusstand aan het vliegen ben) waardoor de PH-TGD flink hoogte wint. Doordat je dus wat laat bent valt het tegen om het laatste stukje van de bocht nog weer op de oorspronkelijk hoogte in stabiele houding te komen. We kiezen dan richting noord in de richting van Hoogeveen, en net te noorden van Dedemsvaart trekt Joop het gas dicht. Snelheid naar 65 knopen, wind in de rug, veldje kiezen, crashdrills etc. Die laatste twee draai ik eventjes om, beetje slordig, maar we zitten net in wat stijgende lucht dus daar kwam ik qua tijd mooi mee weg. Het 1000 voet-punt is snel bepaald, 360-bochtje rechtsom, een paar bochtjes maken om goed uit te komen, 10- en 20 graden flaps snel erin. Even afwachten en op final meteen 30 graden flaps en we komen prachtig uit. Doorstarten en terug naar het veld voor wat landingen. Joop vraagt eerst om een normale landing. Deze gaat aardig goed, alleen op het laatste stukje (je weet wel, het enige stukje dat echt belangrijk is!) maak ik een foutje: de afrondingsfase is dermate kort gemaakt dat ik net voor de hondehokken de grond raak, oftewel: een prachtige sloot-landing (not!) De flapless die hierop volgt is keurig, en dan volgt een glide-in vanaf 1000 voet. Meteen na het 'verlaten' van downwind zie ik dat ik vrij hoog zit, meteen de flaps naar 20 graden dus. We hebben weer wat thermiek, dus de 30 graden er meteen achteraan en doelbewust centerline voorbij vliegen. Dat bleken allemaal goed gekozen acties te zijn, we komen echt perfect uit. Op 50 voet roept Joop 'Go-Around', dus (net als bij de eerder genoemde overtrek in landingsconfiguratie, maar nu wel in de juiste volgorde) volgas geven, cvv op warm en flaps in stappen op-selecteren. Dan heeft Joop nog een leuke verrassing voor me: motorstoring in take-off! Omdat we nog een heel stukje baan over hebben de flaps meteen naar 30 graden en snelheid er weer uithalen. Dat gaat helemaal goed komen, dus weer uitklimmen.
Als laatste landing wil Joop een doellanding zien (hé, dat is een hele tijd geleden!). Op final de snelheid op 60 knopen houden met full-flaps, mikken vlak vóór de baan en net voor touch-down een tikkie gas bijgeven om vervolgens precies tussen de hondenhokken de grond te raken. Dat is dus de theorie, de praktijk-uitvoering was perfect tot wederom die laatste belangrijke meter: ik geef iets te weinig gas bij, waardoor ik die eerder genoemde fictieve sloot dus wederom nèt niet kan oversteken. Heel jammer want alles liep werkelijk perfect tot die laatste meter. Na afloop debriefen, een paar kleine schoonheidsfoutjes, maar overall prima gevlogen. Voor Joop aanleiding om mij het PPL praktijkexamen te laten doen! Joop wil nog wel even een volledige uitgewerkte vluchtvoorbereiding naar Antwerpen zien, maar het examen kan ingepland gaan worden, een heerlijk gevoel!
|
PPL examen 
