Afgelopen donderdag, vrijdag leek het er niet van te gaan komen, maar vandaag eindelijk weer eens een stukkie gevlogen. Bij aankomst bij Aero Noord wordt ik onthaald met de woorden "kom binnen, er wordt getrakteerd!".
Ik kijk de crewroom rond, zie Gerrit Jacobs zitten en schud hem even de hand. Gerrit was mijn examinator voor mijn RPL-examen, dus er begint me iets te dagen. Ik hoor dat Gert-Jan Eilander, ook een regelmatige bezoeker van deze website, geslaagd is voor zijn RPL nadat eerdere examen-afspraken vanwege het weer niet door konden gaan. Vandaag is het hem dus toch gelukt. Gert-Jan: ook via deze weg nogmaals van harte gefeliciteerd! Pas maar op Gert-Jan, nu wordt het pas ècht leuk! Ik wens jou in ieder geval vele leuke en veilige vluchtjes toe!
Nadat het appelgebak naar binnen is gewerkt hoor ik dat de VSN nog beschikbaar is, dus ik besluit meteen mijn spullen maar even uit de auto te halen en een rondje te gaan vliegen. Na de inspectie nog even wat peut erbij, en even later taxi ik uit naar holdingpoint runway 10. De taxi-baan is op sommige plekken een beetje drassig, maar ik zie dat de baan zelf prima is. Runup-checks, uitkijkrondje, oplijnen en gaan met die banaan. Wind staat cross op de baan met een knoopje of 4, dus lekkere situatie om op mijn gemak straks af te sluiten met een paar touch-and-go's. Voordat ik daaraan begin, eerst maar eens een stukje klimmen. Links en rechts hangen een paar mooi 'watten' op zo'n 3000 voet hoogte, dus ik klim even naar 2500 voet en doe daar even een paar steile bochten en ook maar weer eens de slowflight. Ik vlieg inmiddels in de buurt van Beilen, en besluit maar eens lekker op mijn gemakkie rustig onderuit te zakken en de VAM aan te gaan vliegen. Het circuit joinen gaat keurig, ik lig even een beetje te rommelen met de trim op downwind, maar de eerste landing is gelijk een hele mooie. Even iets bijdrukken om mooi aan het begin van de baan uit te komen, met als gevolg dat de snelheid ietsje oploopt. De flare is prachtig, vanwege de hogere snelheid erg lang, maar zo gelijkmatig als deze keer was me nog nooit gelukt. Doorstarten maar weer, op naar de volgende. Deze lukt weer zo mooi, deze keer met full-flaps (de eerste was met 20 graden) en ook met de goede 'aanvangs-snelheid'. Mooi 'kort' geland en vlot doorgestart, op de helft van de baan zat ik al bijna op 200 voet hoogte om de CKMA te doen. Ruim voor indraaien naar crosswind was ik level, en ik besluit om de volgende landing de laatste te laten zijn. Moet maar meteen een longfield worden. Ook de laatste gaat erg mooi, dus het was weer een geslaagd vluchtje!
|
Vluchten 2006 
