| Damned, naar Damme |
| 3 november 2006 | |
|
Maanden terug schreef ik al eens dat ik met Guus Poorte een stukje zou gaan vliegen in Guus' zijn eigen kist, een Morane Rallye met duitse registratie.
Begin deze week kreeg ik een mailtje van Guus: "Heb je vrijdag tijd en zin om mee te gaan naar Damme? M'n kist moet even een controle voor de avionics hebben...". Snel m'n agenda bekeken, er stonden geen afspraken in, dus meteen maar afgesproken dat ik mee ga! We spreken af om elkaar rond 10 uur te treffen op EHHO. Ik ben mooi op tijd bij Aero Noord om nog even wat kopietjes te trekken uit de AOM van de PH-CAN. Dat is die Cessna 150 waar ik morgen mee op pad ga. Ik moet dus wat dingetjes hebben voor de voorbereiding: brandstofgebruik, gewichten en momenten voor de Weight & Balance berekening, enz. Even na tienen tref ik Guus, en na een kort babbeltje stappen we in. Ik probeer PocketFMS aan de praat te krijgen op een leen-toestel (MDA Vario II besteld, tijdelijk even de Vario I in gebruik), hetgeen wel lukt maar niet van harte gaat. Na take-off vanaf de 28 kom ik er achter dat deze combinatie geen succes wordt, het lijkt wel of het ding zo'n halve minuut achter loopt. Hoewel hij wel steeds redelijk aangeeft waar we zijn, krijgen we de info eigenlijk steeds te laat. Enfin, op 1200 voet eerst maar eens naar het oosten. Bij Emmen aangekomen vliegen we inmiddels boven een heel dek van prachtige 'schapenwolkjes' met daar tussendoor een goed zicht op de grond. Zeldzaam mooi gezicht: Net over de duitse grens even goed mikken om tussen twee restricted zones door te vliegen, vervolgens afbuigen naar het zuidoosten om na zo'n 20 minuten Damme te bereiken. Voor zowel Guus als mezelf de eerste keer vliegen in die contreien, wat mij opviel was dat het navigeren daar best lastig is, een hoop zaken gaan 'op' in het landschap van kleine heuveltjes, bossen en weilandjes. Desondanks komen we meteen mooi overhead aan, en na een 1000 voet circuitje volgt een keurige landing op de 28. Kist meteen maar 'afleveren' bij Flugtechnik, om vervolgens het restaurant te vereren met een bezoekje. Gezellig een uurtje babbelen onder het genot van een 'german-sized' lunch. Ondertussen komt de havenmeester al vertellen dat Flugtechnik al klaar is met de kist. Een zeer vriendelijke en attente man! Wij even later de wandeling terug naar Flugtechnik, en het lijkt er even door "der Chef ist nicht da" en "Frau X macht die Rechnungen, und wird erst in einer Stunde da sein" op dat we nog niet weg kunnen. Gelukkig zijn die lui de beroersten niet en kunnen we toch weg ("wir werden der Rechnung mit der Post schicken") Dan begint het spannendste deel van vandaag: meteen na take-off zien we dat het weer behoorlijk verslechtert is, geheel tegen ons beider verwachting in! Na ongeveer 10 minuten vliegen zitten we ongeveer in de volgende situatie: onder de 1000 voet vliegen is niet verstandig omdat er behoorlijk wat hoge obstakels op onze track liggen, tussen de 1000 en 1800 voet flinke flarden met stratus bewolking (met voor een flink deel van de vlucht in duitsland ook nog eens regen) en boven de 1800 voet nul meter zicht vanwege totale bewolking. Elke wolken-flard die we tegenkwamen konden we overzien (we konden goed zien dat we niet in de soep zouden blijven zitten), maar toch ook twee keer een wolkje in gevlogen (zeg maar niets ;-) ) waar we op voorhand niet konden zien of we er zo weer uit zouden komen. Het ging gelukkig allemaal goed, maar navigeren in deze omstandigheden is behoorlijk moeilijk. Dat bleek even later toen we bijna een restricted zone in vlogen. Ik zag nog net op tijd wat er dreigde te gebeuren, en nadat we het samen eens waren verlegde Guus de koers naar het noorden om even later weer bekend terrein tegen te komen. We vonden het stukje vrij gebied tussen de twee restricted zones snel, staken er doorheen en even later waren we weer boven Nederland. Daar klaarde het weer meteen weer op, en even later mocht ik voor het eerst even een beetje proberen hoe het voelde om met een stick i.p.v. een stuurwiel te vliegen. Even wat onwennig in het begin, maar na een paar voorzichtige bochtjes besef ik al snel dat sturen met een stick een stukje makkelijk lijkt te zijn dan met een stuur. Coordinatie tussen de twee bewegingen (op/neer en links/rechts) kun je veel nauwkeuriger op elkaar afstemmen. Na de landing nog even een bakje koffie gepakt, daarna met een "tot morgen" afscheid genomen van Guus. Morgen hebben we nog tijd zat om te babbelen, dus we moeten wat gesprekstof overhouden ;-) |
| < Vorige | Volgende > |
|---|
Vluchten 2006
Damned, naar Damme 


