| Edwin en Tamara |
| 9 september 2006 | |||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Na eerdere pogingen om een stukje samen te vliegen is het vandaag eindelijk gelukt. Samen met goede vriend Edwin en zijn dochter Tamara zijn we vandaag onder heerlijke weersomstandigheden met de PH-JPO op pad geweest. Gisteravond kwam het onderwerp ter sprake omdat de vooruitzichten subliem waren, dus vanmorgen even gebeld om te zien of er nog een kist beschikbaar was. Alleen de PH-JPO (een Cessna 172) was nog beschikbaar, dus Edwin gebeld met de vraag of zijn kinderen misschien zin hadden om mee te gaan. Uiteindelijk bleek alleen Tamara zin te hebben en zijn we met ons drieën naar Hoogeveen getogen om Edwin en Tamara hun eerste vluchtje in zo'n klein vliegtuigje te laten maken. Na een bakje leut moet ik eerst de JPO aftanken en van een beetje extra olie voorzien. Even bellen met Ameland om te horen dat baan 09 in gebruik is, en heel verrassend hoor ik dat ze ook aan het zweefvliegen zijn. Hierna de de rest van de walk-around gedaan, en nadat we ingestapt zijn gaan we even later los vanaf runway 10. Meteen na het verlaten van het circuit-gebied meld ik me af bij Hoogeveen Radio en aan bij Dutchmil, en uit de drukte op 132.35 blijkt wel dat wij niet de enigen zijn die het mooie weer gebruiken als excuus om een stukje te vliegen. De bedoeling is om Ameland te bezoeken, daar even een terrasje te pakken en dan weer terug via Friesland. Op weg naar Ameland level ik af op 2000 voet, en gelukkig blijken Edwin en Tamara het enorm naar hun zin te hebben.
Edwin had me al vaker laten blijken geinteresseerd te zijn in luchtvaart, dus boven Oosterwolde aangekomen wordt het tijd om hem eens een stukje te laten sturen. Om het hem niet al te moeilijk te maken vraag ik hem om met uitsluitend het stuur de kist op hoogte en koers te houden; terugdenkend aan mijn eerste vliegles weet ik dat dat al lastig genoeg kan zijn. Edwin gaat er eens goed voor zitten om netjes koers en hoogte te houden:
Dat gaat Edwin best goed af bij zijn eerste poging. Oké, de hoogte wijkt af en toe wel iets af, maar dat komt doordat hij net als ieder ander bij de eerste keer zelf vliegen wat krampachtig het stuur vasthoudt. Ik laat hem een keer zien dat het allemaal een stukje makkelijker gaat als je het wiel losjes vasthoud en dat het allemaal veel gemakkelijker wordt als je vroeg corrigeert. Dan mag Edwin het weer overnemen, en hij krijgt het steeds beter in de smiezen waar je op moet letten en wanneer je met kleine correcties een stabiele koers en hoogte kunt houden. Wanneer ik vlak voor Holwerd zeg dat we koers moeten verleggen geeft hij toch de controls maar weer aan mij. Afmelden bij Dutchmil en Ameland oproepen, vervolgens het Wad over om even later een hele mooie rustige landing op de 09 te realiseren. Op deze foto lijkt het wel of er een enorme spanning van hun beiden is afgevallen na hun eerste vlucht in 'zo'n notedopje':
Na het parkeren moeten natuurlijk even wat plaatjes geschoten worden, en wanneer ik het landingsgeld ga betalen verzorgt Edwin even wat frisdrankjes die we op het bescheiden terrasje van het vliegveld opdrinken terwijl we de capriolen van de para's kunnen aanschouwen. Ook wel leuk is dat de kist van Frank Versteegh op het veld (voor de hangar van de para's) staat, Frank zelf heb ik echter niet gezien. Vervolgens lopen we Ballum even in, Edwin belt ondertussen zijn vrouw Judith om te laten weten dat we veilig geland zijn. Judith had al een SMS-je gestuurd om uit te vinden of we niet gecrashed waren (haha, bedankt voor het vertrouwen in mijn vliegkunsten Judith Even bij Nobel langs om weer een flesje te halen (ga na het verslag van vorige week nou niet denken dat ik alcoholist ben: die doos van vorige week was voor het grootste deel niet voor mij. Ik moet de eerste fles uit die doos zelfs nog aanbreken). Nee hoor, dit flesje is voor Guus Poorte die er nog één van me tegoed had en ik voor ons vertrek al even gesproken had. Daarna in Ballum nog even de inwendige mens versterkt (die uitsmijter en broodjes kroket waren supersnel heerlijk bereid!) en wat colaatjes gedronken. Toen weer terug naar het veld om Ameland weer te verlaten. Meteen na take-off bij Dutchmil een crossing-clearance voor de Leeuwarden CTR ('via overhead') gevraagd en gekregen. Net als tijdens mijn grote driehoek krijg ik de melding dat ze daar weer aan het zweefvliegen zijn en dat ik vrij van de ATZ moet blijven. Nu besluit ik het anders te doen dan tijdens die driehoek: we vliegen gewoon over de ATZ en kijken alledrie scherp uit naar zwevers. Dit leverde wat mooie plaatjes op van de EHLW runways en we zagen ook nog wat zwevers niet al te ver van ons vandaan. Dat was voor Edwin en Tamara toch leuk om mee te maken. We tuffen zo een poosje door richting het zuiden om boven Joure nog even een rondje te draaien. Via Heerenveen, waar Edwin en Tamara de nodige foto's hebben geschoten van het Abe Lenstra Stadion en het Thialf Stadion, koersen we weer terug naar Hoogeveen. Daar wordt de vlucht vervolgens afgesloten met een hele mooie en zachte full-flaps landing op runway 10. Na het papierwerk in orde te hebben gemaakt drinken we nog even wat op het terras en gaan dan weer huiswaarts, om deze prachtige dag af te sluiten met een gezellige avond bij ons thuis. Ik heb erg genoten van deze dag, en ook Edwin en Tamara vonden het prachtig - we zijn het er allemaal over eens: dit is voor herhaling vatbaar!
(voor een album met meer foto's moet je nog even geduld hebben, die voeg ik later deze week wel een keertje toe)
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||
, we hebben het er vanavond nog wel over
). 
| < Vorige | Volgende > |
|---|
