| Het echte sportvliegen |
| 31 augustus 2006 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Om de voorraad 'Nobeltje' weer op peil te brengen wilde ik deze week even op en neer naar Ameland. Het weer houdt al een paar dagen niet over en het lijkt niet veel beter te worden de komende dagen, maar vanmorgen zag kans om dat vluchtje te maken. Vanmorgen meteen na het wakker worden de weersberichten bestudeerd (net als de laatste paar dagen), het ziet ernaar uit dat het kan vanmorgen, maar dan moet ik wel vlot zijn want vanuit het westen is er een warmtefront in aantocht, en deze gaat gepaard met lage bewolking en grote regen-gebieden. Dus spullen pakken, navigatieplan verder uitwerken en op naar Hoogeveen. Daar aangekomen is ook Reind Garretsen aanwezig, en ik zie in de planning dat hij voor 3 uur vanmiddag een vlucht gepland heeft staan, dus ik vraag hem of hij zin heeft om mee te gaan (altijd handig een extra paar handen en ogen als het weer niet al te best is, zeker als je weet dat Reind op het punt staat examen te doen voor zijn FI-bevoegdheid). De PH-TGD is snel afgetankt, we nestelen ons comfortabel in de cockpit, en even later zijn we met de voetjes los van de grond. Meteen na het verlaten van het circuit vraagt Doede, die net voor ons vertrok, of de METAR's ook bewolking meldden op 1000 voet. Dat was niet het geval, dus meteen is duidelijk dat we niet erg hoog zullen kunnen vliegen. Op 900 voet moeten we al levellen om vrij van bewolking te blijven, en het zicht is ook minder dan voorspeld. Op het stuk naar Drachten lag het zicht zo tussen de 6 en 8 kilometer maximaal. Ten noorden van Drachten wordt het zicht beter en ook de bewolking trekt wat op, dus we gaan klimmen om op 1400 voet weer af te levellen. Ten westen hangt wat bewolking onder ons, en aangezien we onze koers wat naar het westen zullen moeten verleggen, besluit ik maar weer onderuit te zakken. Boven Holwerd meld ik me bij Ameland Radio, om vervolgens op 1000 voet door de oostelijke corridor Ameland aan te vliegen. Wanneer ik me 2 mijl oost van het veld meld, krijg ik van Curtiss (let op: deze link werkt alleen als je goldmember bij ATCBox bent!) dat de wind mooi cross op de baan staat, en behoorlijk gusty is. Dus ik besluit meteen om niet verder te gaan dan 20 graden flaps, een lekker lange final te vliegen en de snelheid op final op 70 knopen te houden. Een mooi glijpad op final wordt een beetje teniet gedaan door een flinke gust (toenemende wind) op short final. Desondanks zet ik de TGD op Amelandse bodem. Meteen komt Curtiss (die deze week dus de havendienst op Ameland voor zijn rekening neemt) over de radio met "Ja Marcel, dit is het echte sportvliegen he?" (goh, zo slecht was de landing toch niet? Wanneer ik vervolgens tegen hem zeg "dat een mens af en toe een leuke uitdaging nodig heeft" komt Curtiss terug met de melding dat de koffie klaar staat. Kijk, dat zijn nog eens mensen die begrijpen waar je op zo'n moment behoefte aan hebt! En inderdaad, Reind en ik hebben samen met Curtiss en zijn Amsterdamse collega een bakkie gedaan en even wat gekletst. Gert, het was erg gezellig en goed om je weer eens te spreken. Jammer dat we zo snel weer weg moesten, maar we zien elkaar binnenkort nog wel dan kunnen we wat langer babbelen. Na even wat flesjes ('een doos vol') Nobeltjes gehaald te hebben gaan we even na half één weer terug naar Hoogeveen. Het weer is duidelijk minder geworden, en al ten noorden van Drachten moeten we onderuit naar 500-600 voet om vrij te blijven, en als het even later ook nog gaat motregenen dan bevind ik me voor het eerst in echt marginale omstandigheden. Eerst maar de carb-heat ietsje aanzetten om ijsvorming in de carborateur te voorkomen, en ook de pitot-heat maar aan gezet want die pitot-buis is toch wel belangrijk Desondanks heb ik geen moment angst of spanning. Reind helpt natuurlijk bij het navigeren en uitkijken naar andere kisten (het was zoals te verwachten viel erg rustig op de frequentie van Dutchmil), en ook PocketFMS bewees zijn (haar?) waarde! Natuurlijk ontwijken we met kleine koerscorrecties de dorpjes die we tegenkomen, en wanneer we de TV-toren bij Smilde naderen (op dat moment ligt de top van die mast zo'n 200 meter boven ons!) ontwaar ik recht voor ons een 3-tal helicopters (w.o. een Chinook), vliegend naar het noorden. Even later kunnen we weer iets klimmen, en op 900 voet vliegen we richting de VAM. Een leskist uit Teuge voegt wat vreemd in op downwind (en dat is een understatement!), iets wat je met deze marginale weersomstandigheden naar mijn mening dus duidelijk NIET moet doen. Ik meld dit voorval bij de havendienst, maar de kist was alweer vertrokken toen ik het landingsoffer ging brengen. Een hele nette crosswind-landing volgt, en na het invullen van journaal en logboek keer ik voorzien van de nodige Nobeltjes weer huiswaarts. Al met al een heel leerzame ervaring vandaag, voor het eerst het geleerde over low-level navigatie in praktijk moeten brengen en het zetten van carb-heat, pitot-heat en landings-lichten gedaan ter verhoging van de veiligheid. Wel moet ik 'bekennen' dat ik waarschijnlijk Ameland niet gehaald had als ik alleen in de kist had gezeten. Met Reind erbij kreeg ik net dat beetje extra zekerheid om toch conform plan door te zetten. Deze ervaring kan ik in mijn zak steken, en nu weet ik voor de volgende keer dat ik met zulk weer te maken krijg wat er van me gevraagd gaat worden. Ik heb vandaag geleerd dat ik ook met slechter weer prima blijf functioneren als pilot-in-command, en da's goed voor het zelfvertrouwen!
Powered by !JoomlaComment 3.26
3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved." |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
).
.
?
| < Vorige | Volgende > |
|---|
Share page on your social network: |
|
Vluchten 2006 Het echte sportvliegen 
