Gisteravond een verjaardag gehad, en vanmorgen voelde ik me nog niet bepaald optimaal. Met het verstrijken van de tijd werd ik steeds fitter, en zo tegen kwart over twee besloot ik even met Aero Noord te bellen om te horen of er nog een kist beschikbaar was.
Omdat het prachtig stabiel winterweer is, had ik eigenlijk gerekend op een teleurstelling, maar tot mijn grote verbazing kon ik nog kiezen met welke kist ik wilde vliegen. Ik reserveerde de PH-TGD en toog meteen richting Hoogeveen. Daar aangekomen zit de crewroom bij Aero Noord gezellig vol, en voordat ik had kunnen kijken wie er allemaal zaten vloog er al een opmerking mijn kant op "Hé, dus je kunt vandaag weer?". Het was Wouter die blijkbaar mijn korte artikeltje van een paar dagen had gelezen. Wouter zou op pad gaan met Joop voor een navigatie-lesje, het traject Drachten-Emmeloord stond voor hem op het programma. Daarna even een klein plannetje gemaakt, de PH-TGD geinspecteerd, wat peut erbij gegooid (40 liter is wel een beetje weinig voor een uurtje) en om 15:48 ging ik taxieen om even later in take-off te gaan vanaf baan 10. Een rustig windje uit richting 070 leverde geen problemen op, het hielp alleen maar om lekker vlot op circuithoogte te komen. Na het verlaten van het circuit zet ik een klimmende rechter bocht in naar een hoogte van 2500 voet, om vervolgens rustig richting Lemelerveld te vliegen. Daar aangekomen even een paar rondjes gemaakt op 1300 voet, daarna weer klimmen naar 2800 voet en weer richting het Noorden. Na het passeren van Ommen werd het tijd voor een paar oefeningetjes. Ik heb een paar steile bochten gedraaid (deze liepen redelijk ondanks een niet heel erg goed zichtbare horizon), daarna een full-stall en een overtrek met motorvermogen (ik kon even niet op de betekenis van de "T" komen uit het riedeltje AMSTKIR, het zij me vergeven) en nog een motorstoring-simulatie (noodlanding). Ondanks 5 weken niet vliegen liep het allemaal heel behoorlijk, wel lekker om ook eens zo'n bevestiging te krijgen... Vervolgens weer terug richting de VAM, om nog twee full-flaps landingen te doen. De eerste liep een beetje stroef, ik kwam een beetje hoog binnen doordat ik wat laat was het toerental te reduceren.
De tweede was een hele mooie: de weersomstandigheden waren zodanig dat ik eens probeerde om de kist mooi lang af te houden en precies in de stall-warning te laten neerkomen. Ik slaagde in deze opzet, en een heerlijk rustig vluchtje zat er weer op. Ik hoop maar dat ik gauw weer kan (en mag ;)), 5 weken niet vliegen is toch wel errug lang...
|
Vluchten 2006 
