|
Eind maart vloog ik als passagier met Guus Poorte mee naar de vorige FlyBlog-meeting op vliegveld Teuge. Vandaag waren de rollen in de cockpit omgedraaid, en mocht Guus bij mij instappen.
Eerder deze week deed ik de aankondiging wat er voor vandaag op het programma stond, dat ga ik dus allemaal niet herhalen. Nu alleen over de prachtige dag die we mochten beleven met een groepje vliegvrienden op EHSE. Gisteravond werd al duidelijk dat het vliegweer prachtig zou worden, dus ik kon de voorbereiding verder afronden. Het navigatieplan voor de heen- en terugvlucht had ik eerder deze week al gemaakt, gisteravond was het dus zaak om de ruime omgeving van de geplande routes nog eens goed in me op te nemen vanaf de vliegkaart, en de NOTAM's door te nemen om te zien of er bijzonderheden zijn gedurende de vlucht. Niets bijzonders te melden, dus op tijd naar bed om vanmorgen vroeg uit de veren te gaan, en de windgegevens in de plannen 'in te rekenen'. Omdat we onderling hadden afgesproken om rond 11 uur op Seppe te landen was het voor Guus en mij zaak om zo snel mogelijk na het openen van het veld in Hoogeveen te vertrekken. Gisteren had ik al even gebeld met Aeronoord, en zij waren al zo vriendelijk geweest om de tanks van de door mij gevraagde hoeveelheid brandstof te voorzien, en de PH-TGD zodanig in de hangar te parkeren dat we hem zo naar buiten konden trekken, toppie en waardering van onze kant is op zijn plaats! Door deze perfecte service waren we al om kwart over tien met de wieltjes los, en tuften we op een hoogte van zo'n 1200-1500 voet via Elburg en de Soesterberg Control Zone (CTR) naar het zuiden, om even na half twaalf te landen op Seppe. Het was een prachtige vlucht welke voor een groot deel over voor ons onbekend terrein ging. Desondanks leverde het navigeren nul komma nul problemen op, wat ons beiden opviel is dat de laatste 70% van de route over een gebied ging waar het navigeren eigenlijk erg gemakkelijk is. Vliegveld Seppe was dan ook erg gemakkelijk te vinden. Rob en Frank waren al aanwezig, en nadat we het landingsgeld (€ 21,60 - eigenlijk best veel geld voor een veldje als Seppe) hadden afgerekend konden we ons bij hen voegen. Onderweg naar het terras van de vliegclub liepen we Martijn en Ton tegen het lijf, zij moesten het vervoer naar Seppe helaas wijzigen omdat er een probleem was met de flaps. Jammer voor hen, maar dat ze met de auto alsnog kwamen werd door de anderen enorm gewaardeerd! Frank had 3 pasasgiers bij zich, onder wie nieuw wingmember Pascal, het was dus een aardig cluppie bij elkaar. Het was weer erg gezellig, en de sterke verhalen en bijbehorende 'pesterijtjes' waren niet van de lucht. Een goed-verzorgde lunch op het terras ontbrak ook deze keer niet, en er werd meteen maar een datum en bestemming geprikt voor de volgende FlyBlogger meeting. Hoewel nog definitief, is de planning dat we van 13 op 14 oktober a.s. een overnachting gaan doen op Juist (een duits wadden-eiland) - ik ben benieuwd hoe mijn vrienden reageren op een avondje 'hangen aan de bar'...  . Tegen drie uur begeven we ons weer naar onze kisten, en nadat ik er nog even 25 liter AVGAS bij had gegooid gaan Guus en ik rond kwart over drie weer airborne. De geplande route terug heb ik eerder deze week al genoemd, dus beperk ik me tot het meegemaakte leermoment. Eerst even een kleine uitleg voor de niet-kenners: om als VFR-verkeer vanuit het oosten naar/over Schiphol te vliegen moet je verplicht op een hoogte van maximaal 1000 voet via de Vinkeveense Plassen arriveren. Dit punt wordt punt Victor genoemd. Onze route voerde redelijk kort langs Victor, en precies op het moment dat wij Victor vanuit het zuiden passeren, schiet er een kist vanuit het oosten zo'n 75 voet lager precies onder ons door. Pal daarvoor had ik extra opgelet op andere kisten, en daarbij het gebied voor onze neus en naar het oosten (waar vliegveld Hilversum ligt, en waarvandaar dus vliegverkeer is te verwachten) extra gescand. Ik draai m'n hoofd linksom om het punt Victor even in mijn geheugen te 'branden', en op dat moment zie ik pal onder ons de kist richting de Shiphol CTR gaan. Ik had die kist ondanks extra goed opletten niet gezien en was behoorlijk verrast, temeer omdat ik op dat moment op 1300 voet vloog (dat is: met de hoogtemeter ingesteld op de regionale QNH die ik van Amsterdam Information had doorgekregen). Het is natuurlijk speculeren, maar die andere kist zal via de ATIS van EHAM wellicht een andere QNH hebben opgekregen en volgens zijn hoogtemeter op 1000 voet (mogelijk +/- 100 voet) hebben gevlogen. Hierdoor kan het hoogteverschil tussen beide kisten mogelijk verklaard zijn. Enfin, de les die we geleerd hebben is tweeledig: probeer tijdens het plannen van de route punten te vermijden waar mogelijkerwijs veel vliegverkeer is. Ik begrijp nu nog beter waarom in de AIP voor de Schiphol CTR gewaarschuwd wordt voor druk verkeer aan de rand van de CTR! Voor het cruisen tussen de Amsterdam en Soesterberg CTR in het bijzonder heb ik me voorgenomen om de volgende keer voor maximaal hoogteverschil te zorgen t.o.v. de voorgeschreven hoogte bij Victor. Dus: ofwel op de minimale vlieghoogte (500 voet) gaan vliegen, of op die plek toegestane maximale hoogte aanhouden (je moet daar onder de 1500 voet blijven). Conclusie: de nieuwe ervaringen waar ik op rekende zijn er geweest! Het mooiste van vandaag blijft natuurlijk de meeting op Seppe. Het was weer gezellig 'als vanouds', en roept om meer. Wat mij betreft kan dat niet snel genoeg, en de geplande 13 oktober staat weer lekker snel voor de deur. Voor die datum ga ik ook nog een oude belofte inlossen, en een keer met Rob vliegen vanaf vliegveld Eindhoven. Twee heel erg leuke dingen om naar uit te zien! (foto's volgen later deze week)
|
- please explain)
.
