|
Zoals je eerder al hebt kunnen lezen, is FlyBlog 4 de mist in gegaan. Sinds die dag (13 oktober) hebben mijn vliegactiviteiten op een laag pitje gestaan, TE laag pitje...
Voor vandaag stond FlyBlog 5 op het programma, FlyBlog 4 letterlijk op herhaling. Omdat ik zelf al 4 weken niet meer gevlogen had heb ik gisteren nog even een kort vluchtje gemaakt, simpelweg omdat het al veel te lang geleden was dat ik zelf 'in control' was.
Over dat vluchtje van gisteren valt niet veel bijzonders te vertellen, gewoon met de PH-VSN een retourtje Lemelerveld met als afsluiting 2 landingen. Een Touch-and-Go maken was al veel langer geleden, dat was te merken ook: flaps ineens helemaal ingehaald, te lang wachten met lostrekken, te hoge snelheid bij het uitklimmen en wat rommelen bij het opdraaien naar crosswind. Binnenkort maar eens weer een beetje oefenen op T&G's lijkt me niet verkeerd...
Vanmorgen was ik ruim voor 10 uur aanwezig op het veld, maar Guus was al eerder en was al bezig met de dagelijkse inspectie. Ik ben daarom even naar de toren gelopen om onze intenties kenbaar te maken, en alvast te vragen of de havenmeester ons vliegplan wil activeren na onze take-off. Om ongeveer kwart over tien vertrekken we, een mooie vlucht met prachtig weer en goed zicht is wat volgt. Ik heb mijn nieuwe speeltje natuurlijk ook mee, en met het commando in de vertrouwde handen van Guus Poorte heb ik voldoende tijd om hiermee wat te experimenteren.
Tijdens de vlucht ontdekt het speeltje (de Zaon XRX Portable Collision Avoidance System - kortweg PCAS) regelmatig ander vliegverkeer en informeert ons over richting en afstand. Omdat de XRX staat ingesteld op maximaal bereik en hoogteverschil begint dat een beetje te irriteren, dus het bereik terug geschakeld naar 3 mijl en 1500 voet hoogteverschil; hierna is de PCAS een stuk minder nadrukkelijk aanwezig, maar informeert ons gelukkig nog wel over vliegverkeer in de buurt.
Aangekomen in de buurt van Veendam horen we Frank van Riel zich aanmelden op Dutchmil. Frank is opgestegen vanaf vliegveld Lelystad, en heeft Rob Baggerman en Pascal de Munnik als passagiers. Twee gebrevetteerden en een bijna gebrevetteerde, daar kan toch helemaal niets mis lopen, wel dan? Een paar minuten nadat deze heren ons hebben vergezeld bij Dutchmil, horen we Wim en Martijn Moret zich ook aanmelden na hun take-off vanaf Lelystad. Zoals het goede vliegers betaamt nemen we onderling geen contact op, maar weten we wel van elkaar dat we er zijn 
Bij Delfzijl aangekomen meldt Guus ons af bij Dutchmil, en neemt hij contact op met Bremen Info, van wie we de opdracht krijgen om een niet-standaard VFR-code te gaan squawken. Tien tellen later komt er een 'Hallo Guus' zonder verdere identificatie over de frequentie. De stem is onmiskenbaar die van mijn broer Hans, die vanuit Rendsburg net ten noorden van Hamburg ons vandaag komt vergezellen op Juist. Wanneer we vanaf het veld nog even een rondje boven het dorp op Juist doen horen we Hans melden dat hij op final zit. Even later kunnen we elkaar de hand schudden.
Nadat wij het landingsgeld hebben betaald en de vliegplannen hebben gesloten komt daarna de uit twee kisten bestaande delegatie uit Lelystad binnen zeilen. We konden twee mooie crosswind-landingen aanschouwen, keurig gedaan heren! Weer even handjes schudden en kennismaken met de twee 'nieuwelingen' Hans en Wim, daarna een flinke wandeling (meer 2 NM in plaats van de 2 kilometer die het volgens de havemeester was) richting een restaurant in de duinen.
Daar weer het nodige nuttigen, en natuurlijk het gebruikelijke lullen over luchtvaart. Als je in Duitsland bent, kun je qua eten natuurlijk niet om de 'Riesenbratwurst mit Kartoffelsalat' heen. Gelukkig moeten we het hele eind ook weer terug lopen, dus tegen de tijd dat we weer opstijgen is de zware kost al voor een groot deel verteerd  . Alle kerels hebben karakter in hun bast, hetgeen wel blijkt dat we de plaatselijke taxies (paardentaxies wel te verstaan) mooi aan ons voorbij laten gaan, en lekker van de zeelucht genieten tijdens deze wandeling.
Tegen drieën is het weer tijd om afscheid te nemen, en kort na elkaar kiezen we allemaal weer het luchtruim. Guus kiest een prachtige route over Borkum, Rottemerplaat en Schiermonnikoog om vervolgens via Drachten en Oosterwolde onze homebase Hoogeveen weer op te zoeken. Daar volgt een werkelijk sublieme landing van Guus (credit where credit's due), waarna we de D-EDMB van Guus weer in z'n hok parkeren. We nemen nog een paar pilsjes in het restaurant waarna er weer een einde is gekomen aan deze prachtige vliegdag.
Jongens, allemaal hardstikke bedankt voor de gezelligheid en op naar de volgende FlyBlog!
(enne, excuses voor de korrelige foto's - ik had de ISO niet teruggezet  )
|
