Drie weken geleden deden we een poging om bloembollenvelden in de Noordoostpolder van boven te bekijken. Toen stonden er nog maar 3 bloemen in bloei, vandaag was het een stuk meer!
Gisteravond had ik een navigatieplannetje in elkaar gezet om samen met Jet boven de Noordoostpolder een rondje boven de bloembollenvelden te draaien, om vervolgens via Kampen, Zwolle en Raalte weer terug te vliegen naar Hoogeveen. Al met al een vluchtje van goed anderhalf uur.
Bij aankomst vanochtend blijkt het tanken wat langer te duren dan de bedoeling is, en nadat PocketFMS volledig is geinstalleerd gaan we even na half elf in take-off vanaf baan 10. Er staat een matig crosswindje (7 knopen uit richting 160), wat het allemaal niet lastig maakt en bovendien erg rustig houdt. Meteen na het verlaten van het circuit linksom en klimmen maar. Er is een flinke grondinversie met een scherpe bovenlaag, ik klim door naar 3300 voet om wat beter zicht te krijgen. Ik meld me aan bij Dutchmil, en zoals te verwachten was het behoorlijk druk op die frequentie. Goede weersomstandigheden, dus veel mensen die een stukje gaan vliegen...
Vlak voordat we Meppel passeren gebeurt er iets merkwaardigs: ik krijg van Dutchmil het verzoek om te dalen naar 2000 voet. Er was wat IFR-verkeer in de buurt; een kist met bijna dezelfde callsign als de PH-TGD waarmee ik samen met Jet onderweg was zat op ongeveer dezelfde hoogte en kruiste ons pad. Dus ik meld netjes terug "Pappa Hotel Tango Golf Delta leaving three thousand three hundred feet, descending to two thousand feet", waarop een keurig 'dankjewel' terug kwam van Dutchmil. Hoewel Dutchmil geen verkeersleiding geeft (het is feitelijk een vlucht informatie dienst), was het wel leuk om van Dutchmil eens een ongewoon verzoekje te krijgen.
Even later vliegen we de Noordoostpolder in, en kunnen de eerste luchtfoto's met mijn nieuwe lens (Canon EF 70-200mm f/2.8L IS USM) gemaakt gaan worden. Dit is ook de eerste keer dat ik foto's in RAW-formaat op m'n camera (een Canon EOS 300D) opgeslagen en 'bewerkt' heb. Het bewerken vanaf RAW-formaat valt nog niet mee, hoewel onderstaande foto's er 'redelijk' natuurgetrouw uitgerold zijn:
Ook wel grappig was dat we niet de enige waren die de velden eens van boven gingen bekijken. Jet heeft nog een paar foto's geschoten van een andere kist met de lens op 200 mm (zie 4e en 5e foto, dit zijn deelvergrotingen van die opnamen. Die dure image stabilizer werkt erg goed!). Enfin, na ongeveer 15 minuten boven de polder rondgedraaid te hebben koersen we naar Kampen. Daar worden nog even de (geopende!) oude, en de nieuwe IJsselbrug voor het nageslacht vereeuwigd.
Jet is verbaasd hoe dicht Zwolle en Kampen bij elkaar liggen, want na het plaatje geschoten te hebben van de nieuwe IJsselbrug ziet ze meteen de volgende stad pal voor onze neus, en ze vraagt welke plaats dat is. "Goh, is dat zo dicht bij Kampen?" is haar reactie nadat ik zeg dat het Zwolle is. In de groene flat op de 11e foto woont een vriendin van Jet, dus ook daar maar even een plaatje van geschoten.
Even later komen we in de buurt van de Koperen Hoogte (bij de Lichtmis, net ten zuiden van Staphorst), en daar schiet Jet ook even een paar plaatjes van.
Met nog 8 minuten naar de VAM zet ik een en-route descend in van 200 fpm, en wanneer ik Hoogeveen Radio oproep krijg ik te horen dat baan 28 nu in gebruik is. Voor Jet een nieuwe ervaring, en een paar vraagjes later is haar duidelijk wat de reden is van zo'n baanwissel. Wanneer ik het rechterhand circuit van baan 28 opdraai ziet Jet een zwever op sleep vertrekken vanaf baan 10, en vraagt (volkomen terecht!) of we daar geen problemen mee gaan krijgen. Ik stel haar gerust door te zeggen dat ik meteen als we rechtsaf naar base draaien beslis wat ik ga doen: òf door te gaan met de landing als alles veilig te doen is, òf ik maak een 360 rechtsom (naar de binnenkant van het circuit dus) om voldoende afstand en tijd te creëren met de sleper en zwever.
Waarom naar de binnenkant van het circuit? Dat heeft misschien een stukje uitleg nodig. Ten eerste hou ik door naar de binnenkant te draaien de tegemoetkomende kist continu in mijn gezichtsveld totdat we elkaar gepasseerd zijn. Ook kom ik op deze manier nooit in de baan van het tegemoetkomende vliegtuig als deze besluit de standaard circuit-vertrekprocedure te volgen. Een heel erg belangrijke reden dat ik hiervoor koos is dat er verder geen enkele kist in het circuit zat, en ook niets aan zat te komen. Was dat wel het geval geweest, dan had ik op downwind meteen een 360 over links gedaan. Met andere kisten in het circuit zou een 360 over rechts weer een ander -soortgelijk- probleem opgeleverd hebben, en dat moet je ten alle tijden vermijden! Dit was de besluitvorming zoals die zich afspeelde terwijl ik downwin afvloog. Achteraf gezien had ik beter toch op downwind die 360 kunnen doen: tweezijdig radiocontact is namelijk niet verplicht, dus er hadden kisten in de buurt/het circuit kunnen zijn die ik niet opgemerkt had omdat ze geen radiocontact hadden, of simpelweg omdat ik ze niet gezien had (ja, ook dat kan gebeuren ). Enfin, dit was dus weer een erg goed leermoment, kan ik mooi bij de rest van de ervaring in de tas doen!
Wanneer ik base opdraai zie ik echter al dat de sleper het circuit niet op de normale manier verlaat, maar al een bocht heeft ingezet naar het zuiden. De piloot van die kist weet dus duidelijk waar hij/zij mee bezig is, complimenten daarvoor! Ik kan dus gewoon doorzetten, en even later zat ik de kist met 30 graden flaps een beetje stevig op de grond. De PH-ABB wachtte keurig met oplijnen totdat ik gepasseerd was. Ik weet dat Frank van Riel vaak op deze kist vliegt, dus vroeg ik of hij het toevallig was. Het bleek Pim te zijn, en hij vroeg me op zijn beurt of hij Frank de groeten van me moest doen. Tuurlijk, dus mijn naam even genoemd en maar hopen dat de groeten overkomen.
Al met al was het weer een heerlijk vluchtje, waarbij we continu 2000 voet en hoger hebben gevlogen (dan krijgen we daar tenminste geen discussies over ). Het plan om via Raalte terug te gaan moesten we helaas laten varen omdat de kist om 12 uur weer voor een ander aanwezig moest zijn (Jet: "jammer dat het een beetje kort vluchtje was".... heel mooi dat ze een vlucht van 1 uur 15 nu als 'kort' gaat bestempelen  , dat biedt perspectieven!). Het voornemen voor de volgende keer is om weer eens alleen op pad te gaan om wat oefeningen te doen. Een stuk of 5 touch-and-go's maken wordt ook weer eens tijd: de landingen van de laatste tijd waren weliswaar altijd veilig, maar ze verdienden geen van allen de schoonheidsprijs. Er is dus wat ruimte om de landingen te verbeten  .
|
Wat 
Jij en helemaal niets te zeggen??? 
Vluchten 2007 
