|
Soms blijven afspraken afspraken, totdat er iemand gewoon een datum prikt. Zo ook de afspraak voor vandaag, deze stond geloof ik al bijna 2 jaar maar het kwam er nooit van. Eindelijk kon ik eens bij Rob (www.vliegop.nl) instappen, en naast het prachtige zuiden van Nederland ook van zijn vliegkunsten genieten!
Vrijdag belde Rob me op in verband met wat gerommel in de agenda bij de Eindhovense Aero Club, en het geplande detail werd na wat heen-en-weer gesteggel uiteindelijk vastgelegd om 1600LT. Blij dat het detail naar achter schuift, dan kan ik de zondag-ochtend eens lekker uitslapen , voordat ik rond 12:45 m'n stalen ros de sporen geef, en in galop richting Eindhoven rij om Rob thuis op te pikken. Onderweg even een paar keer rustig aan doen voor wat struikrovers (je weet wel, die soorten met van die camera's), verder is het lekker rustig op de weg, dus om ongeveer kwart voor drie sta ik bij Rob op de stoep.
Eventjes bij-beppen en vervolgens op naar Eindhoven Airport, alwaar de heren van de luchtmacht mijn paspoort omruilden voor een toegangskaart. Ongeveer een half uur rijden later hebben we heel Brabant gezien, en parkeren we 'hinnik' aan de andere kant van de baan achter de nette hanger van de club. De PH-MEC staat net de runup-checks te doen aan de kop van de 22, en aangezien wij ook met deze kist zullen gaan hebben we nog wel even de tijd voordat die terug is. Die tijd lijkt nog wat langer te gaan duren doordat we nog zullen moeten tanken, en de heren bij het tankstation "hardstikke druk zijn met 'andere' zaken'... ja,ja . Omdat er nog wat Ryanair's binnen zullen komen, besluit Rob dat we zodra de MEC terug is te taxien naar het tankstation, en maar hopen dat ze daar tussendoor even tijd vinden om ons een paar litertjes te geven voordat die Ryan's binnen zijn (anders zijn we zo weer drie kwartier verder, en dat willen we voorkomen).
Enfin, we hebben een mazzeltje: zodra we parkeren bij het tankstation blijkt de soep niet zo heet gegeten te worden als die wordt opgediend, want nog geen minuut later wordt de slang al naar de MEC uitgerold! Supergaaf dat het 'gokje' zo mooi uitpakt, en even later kunnen we in take-off vanaf baan 22. Even later bochtje rechtsom en klimmen, om vervolgens centerline 22-04 te kruisen om Rob's woonwijk even van boven te bekijken. Meteen komt de eerste van vele luchtballonnen die we vandaag tegen zullen komen in zicht. Boven Eindhoven-Noord schieten we even wat plaatjes, draaien wat rondjes en daarna gaan we op '1400 voet'  centerline 22/04 weer crossen voor een directe route naar Den Bosch. Voordat we de CTR verlaten zien we nog een 'grote' kist op final (erg leuk, dat zie je op Hoogeveen nl. nooit), wat me toch enigzins verbaast, is dat zo'n grote kist soms helemaal wegvalt in het landschap en dan bijna niet te zien is. Ik herinner me dat Martijn eens een zoekfoto op z'n site heeft gezet om te laten zien hoe moeilijk het kan zijn zo'n grote kist te zien - nu begrijp ik het punt dat hij toen maakte des te beter!
Wat volgt is prachtige route over een deel van het mooie Brabantse land, en aangezien m'n topografische kennis van NB niet super is, laat ik het beschrijven van de route maar over aan Rob (zijn verslag -inclusief gevlogen route- kun je hier lezen). We zien o.a. Boxtel, Zaltbommel, Leerdam en Gorinchem langsglijden, en natuurlijk ontbreken Slot Loevenstein en de Efteling niet! Wel grappig trouwens: vorige week hoorden we van Edwin en Judith (de Edwin die al een paar keer met me is meegevlogen) dat zij hun trouwreportage hebben laten maken in Slot Loevenstein. De foto van dit slot is natuurlijk al hun kant op gegaan per e-mail!
Het weer was prachtig (de ATIS bij terugkomst meldde zelfs 'wind zero four zero 1 knot' - zeldzaam rustig dus), het zicht was goed en de koetsier had zijn paardje perfect onder controle. Alle aanwezige ingredienten zorgden voor een perfect vluchtje, waar ik uitermate van heb genoten.
Oh ja, ik zou het bijna nog vergeten: na afloop heeft Rob me nog meegenomen naar Eindhoven's culinaire top , alwaar de inwendige mens even aangevuld werd. Ik moest nog een dikke 150 kilometer zelf in het zadel, dan wil je onderweg niet stilvallen met een hongerklop natuurlijk. Nadat ik Rob weer thuis had afgezet ging de zweep erover, en zo rond half tien was ik weer thuis.
Het gezegde "wat in het vat zit verzuurt niet" is zeker opgegaan: Rob: HET WAS EEN FANTASTISCH DAGJE, BEDANKT!
|
Vluchten 2007 
