Met al vele 'mislukte' pogingen achter ons, was het toch wel spannend om te zien of het vandaag zou lukken. En ja hoor: EINDELIJK heb ik eens samen met m'n broer Hans gevlogen!
Gisteravond bestudeerden Hans en ik afzonderlijk van elkaar het weer, en de centrale vraag bleek te zijn: Kan Hans een beetje op tijd wegkomen uit Rendsburg (EDXR) om naar Hoogeveen te vliegen? Hoewel de voorspellingen er niet al te rooskleurig uitzagen, hadden we beiden het gevoel 'dat het allemaal nog wel eens mee zou kunnen vallen'. We spreken af dat Hans me even belt vlak voor vertrek.
Vanochtend rond half negen valt de voorspelde frontale motregen al in Lemelerveld, dus het lijkt erop dat het weer inderdaad beter zal zijn dan voorspeld. Tegen half tien belt Hans om te vertellen dat hij rond kwart voor tien in take-off gaat en even na elven op EHHO zal zijn. Ik heb mijn navigatieplannen al compleet gemaakt met de wind, en de NOTAM's bekeken of er bijzonderheden zijn voor onze route naar Texel (EHTX). Ik ga meteen naar Hoogeveen, dan is de PH-JPO al gechecked en getankt tegen de tijd dat Hans binnenkomt.
Even na mijn aankomst komt Gerard van Hattem ook binnen voor een vliegles. Erg leuk even weer met je gebabbeld te hebben Gerard, ik heb jouw verslag van de les inmiddels gelezen: weer een leuk verslag, en Joop heeft je mooi bezighouden! Gerard doet de dagelijkse inspectie tegelijk met mij, en wanneer hij instapt om te vertrekken heb ik de tijd om hem even weer op de gevoelige plaat vast te leggen.
Terwijl Gerard de runup-checks doet zie ik Hans met de D-EXFS, een nieuwe Cessna 172 met nog geen 50 uren op de teller, op base verschijnen. Ook van zijn landing op baan 28 natuurlijk een paar plaatjes geschoten. Na een bakje koffie en wat bijkleppen wordt het tijd om de JPO naar buiten te schuiven en een stukkie samen te gaan vliegen, we wachten er immers al lang genoeg op!
Even na twaalven gaan we met een pittige crosswind (350/13) los vanaf de 28, en terwijl ik vanaf Pesse koersje 300 aanhoud klimmen we door naar 2300 voet. Wolkenbasis is inmiddels mooi opgetrokken, en het zicht is na de koufront-passage erg goed (al ruim voordat we Wolvega passeren kunnen we Makkum zien liggen, zegt genoeg). Op Dutchmil was het vrij rustig, ik hoor op de heenweg naar Texel vrijwel geen 'kleine luchtvaart'-verkeer; de toch wat mindere weersvoorspelling zal hier wel debet aan zijn.
Heel relaxed cruisen we richting afsluitdijk, terwijl Hans zijn geografische kennis van allerlei watersport-plaatsen in Friesland ophaalt. Hij weet meer plaatsen bij naam te noemen dan ik ooit zou kunnen, blijkbaar heeft zijn zeil-verleden een onuitwisbare indruk achtergelaten . Bij Makkum zet ik een daalvlucht in, om op 800-900 voet net ten zuiden van de afsluitdijk het IJsselmeer over te steken.
Vlak voor Den Oever weer klimmen en de corridor indraaien, om vervolgens Texel Radio op te roepen. Dat oproepen ging wel, maar tot 4 keer toe kwam er geen antwoord. Na een 'transmitting blind' even terug naar Dutchmil om uit te vinden of het ontvanger-gedeelte van de radio nog in orde is, vervolgens weer terug naar 119.30 en nogmaals Texel Radio proberen. Deze keer kwam er gelukkig antwoord, ik zal wel 'iemand gestoord hebben bij de lunch'...
De landing op baan 04, met een behoorlijk stevige bries uit richting 360, vang ik iets te laat af. De baan even kort geraakt om een eindje verder 'de tweede landing' te doen. En nee Hans, gelukkig hoefde ik er maar één te betalen . In het restaurant, waarop een tijdelijke pachter een beperkte kaart serveert, even een uitsmijtertje weggewerkt en flink bijgekletst. Om half vier gaan we vanaf de 04 weer in take-off, en wanneer ik de frequentie van Texel Radio verlaat, komt de groet "Zwakenberg In Het Kwadraat, tot de volgende keer!" van de erg vriendelijke havenmeester. Mooie titel voor dit verslag lijkt me zo!
Meteen na selecteren van frequentie 132.35 hoor ik een kist die zich op 1400 voet ten zuiden van Den Oever bij Dutchmil afmeldt voor Texel Radio. Wij vliegen op 1500 voet, dus geen seconde gewacht en ons meteen aangemeld zodat die kist uit Lelystad nog meekrijgt dat wij hen tegemoet komen. Terwijl ik een paar honderd voet klim vraagt de kist direct aan ons naar onze hoogte, mijn bedoeling om de 'situational awareness' te vergroten is mooi gelukt! Ondanks dat we vlak bij elkaar zaten hebben wij de andere kist echter niet gezien, da's wel jammer van de gemiste kans op een mooie 'aerial shoot'...
Route terug naar Hoogeveen is dezelfde als de heenweg, verder weinig eventfull. Bewolking zit nu iets lager, de wind is wat geruimd en het is wat meer thermisch waardoor er meer gewerkt moest worden om hoogte te houden. Verder valt er weinig over te melden.
Het einde had wel wat in petto: na een initiele call van de havenmeester dat baan 28 in gebruik is, volgt even later een baanwissel. Ook overkwam me iets wat me nog nooit is overkomen: vanaf de VAM is het pal zuid naar het veld, maar omdat ik Hans op dat moment een paar markante punten aanwijs om het aanvliegen voor hem in het vervolg makkelijk te maken, ga ik zelf in de fout en draai helemaal door naar koersje 240 zonder dat ik meteen in de gaten heb. Hans en ik merken tegelijk dat er 'iets niet helemaal klopt', en vrijwel meteen zien we wat er gebeurd is.
Even een (bijna) 360 rechtsom, en nu wel goed zuidwaarts vanaf de VAM. Rechtsaf op downwind en me opmaken voor een landing met een stevige, en bovendien vlagerige, crosswind. Vanwege de vlagerige wind besluit ik niet verder te gaan dan 20 graden flaps, en de snelheid op 70 knopen te houden. Op short final moet ik ondanks deze 'maatregelen' nog even een flinke dot gas bijgeven, en het hele stuk op final tot en met touchdown is het behoorlijk werken om centerline te houden. Dat lukt op zich aardig, inclusief het afvangen en 'dood laten bloeden'. Jammer echter dat ik de kist niet helemaal recht trap voor touchdown, waardoor we traverserend aan dek komen. Al met al was het weer leerzaam ; Hans' opmerking somt het goed op: 'it gives you room for improvement'. We zitten nog even na bij Aeronoord, en om 17:40 LT gaat Hans vanaf baan 10 weer huiswaarts, alwaar hij om 19:18LT weer veilig aan de grond komt.
We hebben een erg leuke dag gehad. De weersomstandigheden waren behoorlijk lastig, wat resulteerde in twee landingen die bepaald niet de schoonheidsprijs verdienen. Hopelijk durft Hans na vandaag nog weer bij me in te stappen . We hebben in ieder geval erg genoten van onze gezamenlijke hobby. De volgende keer doen we het 'andersom': ik vlieg dan naar Rendsburg, en doen daar dan samen een vluchtje met Hans achter de controls.
|