|
De laatste paar weken niet aan vliegen kunnen denken, maar gelukkig mocht ik vandaag weer even lost. Ditmaal een retourtje Ameland met maar liefst 2 luchtdoops.
Eerder deze week heb ik de PH-VES van de MVVH (Motorvliegvereniging Hoogeveen) geboekt voor vanmiddag van 3 tot 7 uur. Een mooi lang blok, en aangezien ik geen Nobeltje meer op voorraad had, was de bestemming ook snel gevonden: Ameland!
André (jawel, dezelfde als in dit verslag) had me al een paar keer gevraagd of ik hem en zijn beide dochters eens mee wilde nemen ´naar Ameland of zo´. Milou en Loyce hadden nog nooit gevlogen, en André leek dit een leuke manier om hen eens te verrassen. Enfin, een telefoontje later was de afspraak gemaakt, we gaan met ons vieren richting Ballum.
De PH-VES (een Cessna 172 met dieselmotor) stond al op ons te wachten, en na even getankt te hebben gaan we in take-off vanaf baan 10 om even later op zo'n 2700 voet hoogte (bijna 900 meter) tussen de CTR's van Eelde en Leeuwarden richting Holwerd te koersen. Op stukken van dit traject is het soms flink thermisch, maar gelukkig malen Loyce en Milou er niet om. Het beetje onwennigheid dat er vlak na de start was is al snel verdwenen, en ze lijken te genieten van alles wat er beneden te zien is.
Vlak voor Holwerd meld ik me dan af bij Dutchmil, en nadat ik Ameland opgeroepen heb, krijg ik de meest hartverwarmende respons die je je maar wensen kunt. Curtiss, je weet het altijd weer op onnavolgbare wijze te brengen (eerlijk gezegd mis ik je blogs, any chance...?). Anyway, het was leuk je weer even gezien en gesproken te hebben. Trouwens, het lijkt er wel op dat telkens wanneer jij op Ameland zit dat er sprake is van gusty crosswind condities :) (leuk trouwens dat je daar zelf al mee kwam toen ik je vanochtend aan de telefoon had).
Vervolgens wandelen we even naar Ballum om een terrasje te pakken en een paar flesjes Nobeltje te halen. André kent dit drankje niet, dus hij houdt het bij een klein flesje (en, hoe smaakt het je?). Daarna weer terug naar het veld, en nadat ik Gert nog even gedag heb gezegd, gaan we tegen zessen weer met de wieltjes los.
Het plan is om Hoogeveen nog even voorbij te vliegen tot bij Dedemsvaart om de meiden hun huis en paarden eens van boven te laten zien. Dit plannetje blijkt echter niet te lukken: de wind is eerder dan verwacht verder naar het oosten gedraaid en in kracht toegenomen, waardoor onze grondsnelheid een stuk lager wordt dan wenselijk was. Als we door zouden vliegen naar Dedemsvaart, dan kunnen we niet meer voor sluitingstijd Hoogeveen bereiken, dus besluit ik toch maar rechtstreeks richting Hoogeveen te vliegen.
Daar volgt de mooiste landing die ik ooit heb gemaakt. Het afronden ging zo kort boven de grond, dat de wieltjes heel lang tot in de stallwarning DOOR het gras gingen zonder dat ze grond raakten. Zo'n één maak ik er waarschijnlijk nooit meer.
Na de VES in zijn hok gestopt te hebben breng ik de administratie op orde terwijl André de hangerdeuren dichtschuift. Nadat we de sleutels bij de havenmeester hebben afgeleverd rijden we terug naar Dedemsvaart om daar nog even een biertje te drinken. Hiermee werd een werkelijk fantastisch vliegdagje afgesloten, zo mogen er nog velen volgen!
Mijn reisgenoten van de reis genoten, en de wind-condities waren van dien aard dat er ook voor mij lekkere uitdagingen in zaten bij de beide landingen, iedereen dus hardstikke tevreden! Ook voor mij is het telkens weer erg leuk om mensen een leuke ervaring te geven, zeker als je er twee tegelijk hun luchtdoop mag geven - dat blijft altijd fantastich om mee te mogen maken.
|
