| Lang moeten wachten, toch gevlogen |
| 8 mei 2010 | ||||||||||||||||||||||||
|
De bedoeling was om vandaag op en neer te vliegen naar EHMZ (Midden Zeeland), om mijn gezicht te laten zien op een door de NVAV georganiseerde fly-in.
De laatste dagen waren de weersvoorspellingen echter niet al te optmistisch. En net wanneer je het niet wilt, komen de weersverwachtingen eens wel uit. Flink balen, maar aangezien ik de zaterdag toch vrij gepland heb, ben ik toch maar richting Hoogeveen getogen. Wanneer het weer niet snel genoeg beter wordt kan ik altijd nog een lokaal vluchtje doen... Volgens de TAF's zou het tot ruim na de middag duren voordat de wolkenbasis voldoende hoog zou liggen om te vliegen, en dat bleek inderdaad het geval: zo tegen twee uur gaat het eerste vliegtuig de lucht in op Hoogeveen. Op dat moment sta ik gezellig met Guus te babbelen, dus voor ons duurt het nog even iets langer voordat wij onze vogels 'van stok halen'. Na bijna 20 liter brandstof bijgevuld te hebben, ga ik even na drieën in take-off van baan 10. Meteen na het verlaten van het circuit heb ik bijna een bird-strike in de rechter klimmende bocht, blij toe dat die besloot niet dichter bij te komen dan 2 meter. Op 1600 voet moet ik al aflevellen om te voorkomen dat ik in de bewolking terecht kom, en met 115-120 knopen koers ik lekker vlot via Dedemsvaart en Ommen naar Lemelerveld. Daar een rondje om het dorp gedaan, waarna ik richting Dalfsen koers om daar ook een rondje te doen. Hierna heb ik een oostelijke koers gevlogen om via Oudleusen en Ommen richting Hardenberg te vliegen. Daar aangekomen draai ik naar het noorden, om na het passeren van Slagharen en Hoogeveen het circuit te joinen voor een landing op baan 10. In tegenstelling tot de vorige twee landingen bood deze landing geen ruimte voor verbetering, eentje waar ik bijzonder content mee ben dus. Het lange wachten vandaag werd beloond met een fantastisch vluchtje. Onderweg nog een paar steile bochtjes geoefend, voor de rest heb ik naast het genieten met name de temperaturen op de instrumenten in de gaten gehouden. Ik koerste nu met gemiddeld 10 knopen hogere snelheid dan vorige week, en dat had het effect dat de olietemperatuur net boven de 110 graden kwam: nèt in de gele zone, maar nog lang niet in het rood dat begint bij 140 graden. Al met al dus niets om je maar een greintje zorgen over te maken... Enfin, al met al is het een verrekt lekker gevoel om 3 vluchtjes gemaakt te hebben in korte tijd, dat smaakt naar meer, véél meer...
|
||||||||||||||||||||||||
| < Vorige | Volgende > |
|---|
Vluchten 2010 Lang moeten wachten, toch gevlogen 
